سپاه؛ واقعیتی که حذف نمیشود
سپاه پاسداران نهادی که در چهار دهه گذشته، نهتنها حافظ امنیت و تمامیت ارضی ایران بوده، بلکه سد محکمی در برابر پروژههای بیثباتساز و تروریسم سازمانیافته در منطقه ایجاد کرده است.
به گزارش مشرق، محمد مجاور شیخان طی یادداشتی نوشت:
تصمیم اتحادیه اروپا برای تروریستی خواندن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نه یک خطای تحلیلی، بلکه افشای دوباره ماهیت سیاسی و غیرمستقل این نهاد بهظاهر مدعی عقلانیت و قانونگرایی است.
این تصمیم، بیش از هر چیز، نشان میدهد که در قاموس نظام سلطه، هر نیرویی که در برابر اراده قدرتهای مسلط بایستد و از استقلال ملتها دفاع کند، باید حذف، تحریم یا بیاعتبار شود.
سپاه پاسداران، مولود انقلاب اسلامی و بازوی دفاعی ملتی است که تصمیم گرفت زیر بار سلطه نرود.
نهادی که در چهار دهه گذشته، نهتنها حافظ امنیت و تمامیت ارضی ایران بوده، بلکه سد محکمی در برابر پروژههای بیثباتساز و تروریسم سازمانیافته در منطقه ایجاد کرده است.
حال، همان بازیگرانی که سالها در برابر جنایتهای آشکار رژیمهای متجاوز و گروههای افراطی سکوت کردند، امروز با وارونهنمایی مفاهیم، مدافعان امنیت را در جایگاه متهم مینشانند.
اتحادیه اروپا اگر واقعاً دغدغه مبارزه با تروریسم داشت، باید کارنامه خود و متحدانش را در قبال جنگها، اشغالها و حمایت از خشونت ساختاری در غرب آسیا بازخوانی میکرد.
اما مسئله اصلی، نه امنیت جهانی، بلکه هراس از گفتمان مقاومت است؛ گفتمانی که نشان داده میتوان خارج از مدار سلطه زیست، تصمیم گرفت و ایستادگی کرد.
برچسب «تروریسم» در این پروژه، ابزاری سیاسی برای مهار یک الگوی موفق استقلالطلبی است.
الگویی که ثابت کرده فشار، تحریم و تهدید، نهتنها موجب عقبنشینی نمیشود، بلکه اراده ملتها را برای دفاع از هویت و منافع خود راسختر میکند.
تجربه تاریخ معاصر ایران گواهی روشن بر این واقعیت است.
امروز، تروریستی خواندن سپاه پاسداران، بیش از آنکه ضربهای به این نهاد انقلابی وارد کند، مشروعیت اخلاقی و سیاسی مدعیان دروغین حقوق بشر و نظم جهانی را زیر سؤال میبرد.
ملت ایران بهخوبی میداند که این قبیل اقدامات، ادامه همان تقابلی است که از نخستین روزهای پیروزی انقلاب آغاز شد؛ تقابلی میان استقلال و سلطه.
و در این میدان، تجربه نشان داده است که مقاومت، نه یک انتخاب مقطعی، بلکه راهبردی تاریخی است؛ راهبردی که با انگزنی و فشار، نه متوقف میشود و نه فراموش!