مسئله امید و اصلاح
به گزارش مشرق، مرتضی کامل نواب فعال رسانه نوشت:
اغتشاشات و اقدامات تروریستی رخ داده در ۱۵روز گذشته، نمود دیگری از تلاش دشمن برای تضعیف نظام اسلامی و حرکت به سمت چندپارهسازی ایران عزیز بود که با قدرت ملی مردم منجر به شکست شد.
اما این حمله بزرگ و سازماندهی شده به امنیت، ضرباتی را در ابعاد مختلف به کشور وارد ساخت که تعداد بالای شهدا و کشتهها از جمله مهمترین موارد آن است.
لذا بحث و تحلیل شرایط پیرامونی که زمینهساز آن وقایع شده، از ملزومات این روزهای کشور است.
تحلیلی که باید با نگاهی آسیبشناسانه، روشن کننده آینده باشد.
مهمترین موضوع کنونی کشور علاوه بر توجه ویژه به معیشت عمومی مردم، حفظ و ارتقای امید به اصلاح شرایط از درون و از طریق ساختارهای نظام حکمرانی کشور است.
امری که دشمن تلاش کرده تا در یک دهه گذشته با استفاده از انواع ابزارها آن را تضعیف کند و راه حل مسائل کشور را در خارج و از طریق مسیرهای دیگر نشان دهد.
تضعیف نهادهای داخلی کشور برای حل مسائل و قطع امید عمومی در این زمینه، راهبردی است که اگر به نتیجه برسد، وضعیت اجتماعی و سیاسی کشور دستخوش تکانههای قابل توجه خواهد شد؛ اگرچه اغتشاشات اخیر و حرکت دشمن به سمت سوریهسازی از ایران دوباره به مردم نشان داد که این سراب، جز یک دروغ بزرگ نیست و هیچ راهی برای اعتلای ایران عزیز خارج از ساختارهای نظام اسلامی وجود ندارد.
دشمنی که در کمین است، صرفا به دنبال «بلعیدن ایران» مانند دوران طاغوت است و بهبود شرایط ملی ایران اساسا در اهدافش نیست؛ بلکه اتفاقا سعی دارد تا ایران همیشه ضعیف بماند.
با این توضیحات، اهمیت تلاش و اقدام برای نشان دادن اهتمام دولت و دیگر ساختارهای داخلی درجهت اصلاح معقول و مشروع، مشخص میشود.
اثبات این واقعیت نیز نیازمند عمل است و نه حرف و وعده که در این زمینه بسیار داده شده اما متاسفانه کمتر به نتیجه مطلوب رسیده است.
یکی از رهیافتهای لازم در این زمینه، شنیدن صدای اعتراض مردمی است که بحق از شرایط عمومی و وضعیت معیشتی ناراضی اند.
همانطور که رهبر معظم انقلاب تفکیکی بین این معترضان و حق مشروع اعتراض آنان با اغتشاشگری قائل شدند، ارکان نظام نیز باید زمینه برای بروز و ظهور این اعتراض را مهیا سازد و در ارائه پاسخ لازم و رفع نگرانی ایشان اقدامات لازم را دنبال کند.
همچنین گفتوگو با مردم و همدلی با آنان لازم و ضروری است که در چارچوب این نگاه به اعتراضات قابل فهم است.
موضوع مهم بعدی، گروههای تروریستی و حجم بالای ورود سلاح به کشور است که متاسفانه در اغتشاشات و جنگ شهری اخیر به وضوح دیده شد.
نیروهای انتظامی و امنیتی در حال کشف و انهدام این گروهکهای چریکی-تروریستی هستند اما قطعا نیاز است ضمن آسیبشناسی حوادث دیماه از منظر امنیتی و اطلاعاتی و تحلیل چگونگی ورود و توزیع این حجم از سلاح در دست ضدانقلاب، از کمک گزارشهای مردمی در کشف و برخورد لازم در این زمینه استفاده شود.
بدون این کمک عمومی و همکاری جمعی، بعید است که بتوان این بلیه بزرگ را جمع کرد.
لذا معناسازی از کمک مردمی در این زمینه به وسیله رسانهها به ویژه صداوسیما بسیار مهم و اساسی است.
متاسفانه صداوسیما در ۱۵ روز اخیر صرفا یک صدا و لحن را از دهها کانال خود پخش کرده است و حداقل خلاقیت برای معناسازی را مصروف داشته که امیدواریم این وضعیت بهبود یابد.
در این زمینه باید مدیریت حوزه اینترنت در روزهای آشوب و اغتشاش را نیز بررسی کنیم.
درحالیکه برای عموم مردم مسئله اعمال محدودیت بر این شبکه در دوره ناامنی و جنگ تروریستی منطقی و معقول است و در سطح دیگر کشورها نیز چنین سیاستی اعمال میشود، ظاهراً نهادهای متولی برآورد دقیقی نداشته و با تاخیر، اقدام به اعمال محدودیت نمودند.
امری که غفلت از آن حتما در افزایش امواج اغتشاشات و سازماندهی تروریستها موثر بوده است.
در زمینه بازشدن اینترنت نیز باید چند متغیر متناقض را همزمان مورد توجه قرار داد.
هم مسئله کسب و کارهای مردمی که عموما بر روی شبکههای جهانی یا با استفاده از آنها کار میکنند مهم است و هم جلوگیری از ارتباط دوباره تیمهای تروریستی با منابع دستوری خود یعنی موساد.
هم مسئله آزادی دسترسی مردم به شبکه جهانی اهمیت اساسی دارد و هم جلوگیری از موجسازی بعدی دشمن برای زمینهسازی بروز یک جنگ شهری دیگر بسیار حیاتی است.
لذا باید باتوجه به تمام مسائل و نگاهی ریزبینانه نسبت به این موضوع تصمیم گرفت و در صورت تصمیم بر تاخیر نسبت به اتصال به شبکه جهانی، دلایل آن را به مردم توضیح داد.
در این زمینه باید گفتوگو با شبکههای اجتماعی و پیامرسانهای خارجی برای به نتیجه رسیدن مسئله اعمال حاکمیت ملی به ویژه در چنین دورههایی را نیز در دستور کار قرار داد.
وعدههای بسیاری در این زمینه بیان شده که متاسفانه به نتیجه لازم نرسیده است.
در نهایت برخورد قاطع، سریع و البته در چارچوب قوانین و در جهت اعمال عدالت با مسببان حوادث دیماه از ماموریتهای خطیر قوه قضاییه است که باید در کمال اقتدار و شجاعت و بیتوجه به گزافهگوییهای امثال ترامپ جنایتکار یا نهادهای نامشروع بین المللی اعمال شود.
محاکمه تروریستهای جنایتکار که با سازماندهی دشمن بیرحم ملت، سلاح بر مردم عادی کوچه و خیابان و همچنین نیروهای حافظ امنیت کشیدند، جای هیچگونه رحم و رأفت نداشته و باید به اشد مجازات قانونی محکوم شوند.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.