پذیرش ۱۳۰ دانشجوی پزشکی در شهرستانی با یک بیمارستان

به گزارش خبرنگار مهر، مسعود حبیبی در نشست هم اندیشی با اصحاب رسانه با موضوع افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی که امروز چهارشنبه ۱۷ دی ماه در محل وزارت بهداشت برگزار شد، با اشاره به طرحی که ابتدا در تابستان ۱۴۰۰ در مجلس شورای اسلامی مطرح شد و هدف آن افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی به دلیل کمبود پزشک بود، گفت: در کمیسیون پزشکی، یکی از نمایندگان اردبیل این پیشنهاد را امضا کرد.
وقتی از او سوال کردم که چرا از این طرح حمایت می‌کند، پاسخ داد که شهر او متخصص داخلی ندارد.
در صورتی که افزایش ظرفیت، راه حل مناسبی برای رفع این مشکل نیست
آیا با افزایش ظرفیت، در شهرهایی مانند گرمی، مشکین‌شهر و خلخال پزشک مستقر خواهد شد؟
آیا فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها تمایلی به طبابت دارند یا می‌خواهند ادامه تحصیل دهند؟
وی خاطر نشان کرد: در سال ۱۴۰۰ با پیگیری‌های سازمان نظام پزشکی، وزارت بهداشت، گروه‌های دانشجویی و اساتید دانشگاه، این طرح در مجلس تصویب نشد، اما چند ماه بعد در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید.
معاون دانشجویی وزارت بهداشت با اشاره به دغدغه‌های خود در مورد کیفیت آموزش پزشکی گفت: همواره تاکید کرده‌ام که تمام تلاش خود را می‌کنیم تا با افزایش ظرفیت، کیفیت آموزش کاهش نیابد.
نمی‌خواهیم ارزش جامعه پزشکی در چشم مردم کم شود.
افزایش ظرفیت، هزینه‌های زیادی را به وزارت بهداشت تحمیل می‌کند، ولی متأسفانه برخی از دوستان نه تنها مشکلات ناشی از افزایش ظرفیت را برطرف نمی‌کنند، بلکه مجدداً بر افزایش آن تاکید می‌کنند.
وی به نقل از پزشکان در محیط‌های دانشگاهی گفت: پزشکان به ما می‌گویند چرا کوتاهی می‌کنید؟
تشخیص اشتباه، می‌تواند منجر به مرگ بیمار شود، حتی اگر آن بیمار فرزند یا پدر شما باشد.
تشخیص اشتباه موضوع در افزایش ظرفیت پزشکی نیز منجر به مشکل خواهد شد.
حبیبی با اشاره به کمبود امکانات در برخی دانشگاه‌ها، اظهار کرد: در یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی واقع در یک شهرستان ۵۰ هزار نفری، تنها یک بیمارستان با ۳۰۰ تخت وجود دارد، اما امسال ۱۳۰ دانشجوی پزشکی به این دانشگاه اختصاص داده شده است.
این اشتباه راهبردی را که عزیزان کردند و می‌کنند، خساراتی بسیار بسیار جبران‌ناپذیر برای جامعه خواهد داشت.
معاون فرهنگی دانشجویی وزارت بهداشت با اشاره به اینکه در طرح افزایش ظرفیت، ۱۶ هزار و ۲۹۸ نفر بیشتر از حد معمول باید پذیرش شدند، به نیازهای مالی ناشی از این افزایش ظرفیت اشاره کرد و گفت: برای تأمین خوابگاه برای ۵۰ تا ۷۰ درصد این دانشجویان، به ۴.۵ همت منابع نیاز داشتیم.
برای تجهیز خوابگاه‌ها ۲.۵ همت، برای تغذیه دانشجویان خوابگاهی ۱,۱۰۰ میلیارد تومان و برای دانشجویان غیرخوابگاهی ۲۵۰ میلیارد تومان در ماه هزینه لازم بود.
همچنین، برای اماکن، سلامت روان، نقلیه، فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی و وام‌های دانشجویی نیز منابع قابل توجهی مورد نیاز است.
در مجموع، برای حوزه‌های رفاهی و فرهنگی، حداقل ۱۰ همت اعتبار لازم است.
وی در ادامه به مقایسه بودجه‌های تخصیص یافته به تعمیر و تجهیز خوابگاه‌ها در سال‌های مختلف پرداخت و گفت: در حالی که در سال ۱۴۰۱، ۵۲ میلیارد تومان به این امر اختصاص یافته بود، این رقم در سال ۱۴۰۲ به ۶ میلیارد تومان کاهش یافت.
در سال ۱۴۰۳، ۷۰۰ میلیارد تومان و در سال ۱۴۰۴، ۶۴ میلیارد تومان به این حوزه اختصاص یافت.
وی با اشاره به تلاش‌های صورت گرفته برای تکمیل ۲۸ هزار تخت خوابگاهی نیمه‌ساخته، گفت: کل حجم اعتباری که در این مدت برای ساخت خوابگاه داده شده، ۱.۵ همت بوده است.
حبیبی تاکید کرد: این اشتباه بزرگی است.
اگر به فکر مردم شهرتان هستید و اگر پزشک در شهرتان وجود ندارد، راهش افزایش ظرفیت پزشکی نیست.