کیفرخواست ۲۵ صفحهای آمریکا علیه مادورو؛ توجیه مداخله یا اجرای عدالت؟
کیفرخواست وزارت دادگستری آمریکا علیه رئیسجمهور ونزوئلا بیش از آنکه بر مبانی حقوقی استوار باشد، ماهیتی سیاسی دارد و در چارچوب راهبردهای کلان واشنگتن علیه دولت کاراکاس قابل ارزیابی است و بهشدت بر شهادتهای اخذشده تحت فشار، اتهامهای مبهم و روایتهای تکراری متکی است.
کیفرخواست وزارت دادگستری آمریکا علیه رئیسجمهور ونزوئلا بیش از آنکه بر مبانی حقوقی استوار باشد، ماهیتی سیاسی دارد و در چارچوب راهبردهای کلان واشنگتن علیه دولت کاراکاس قابل ارزیابی است و بهشدت بر شهادتهای اخذشده تحت فشار، اتهامهای مبهم و روایتهای تکراری متکی است.
کد خبر: 755847 | ۱۴۰۴/۱۰/۱۶ ۲۳:۴۴:۲۳
نشریه «گریزون» در این گزارش مینویسد: کیفرخواست وزارت دادگستری آمریکا علیه «نیکولاس مادورو» رئیسجمهور ونزوئلا، بیش از آنکه یک پرونده حقوقی مستحکم باشد، سندی عمیقاً سیاسی است.
به گزارش ایسنا، این کیفرخواست که پس از عملیات نظامی ۳ ژانویه آمریکا و ربایش مادورو و همسرش منتشر شد، بهشدت بر شهادتهای اخذ شده تحت فشار، اتهامهای مبهم و روایتهای تکراری متکی است؛ روایتهایی که بهگفته این رسانه، در خدمت توجیه کارزار گستردهتر واشنگتن علیه رهبری ونزوئلا قرار دارند.
به گزارش گریزون، کیفرخواست تکمیلی نهتنها مادورو و همسرش «سیلیا فلورس»، بلکه پسرشان «نیکولاس مادورو گوئرا» و ۲ متحد سیاسی نزدیک آنها را نیز هدف قرار داده است؛ افرادی که در متن بهعنوان وزیر پیشین دادگستری و وزیر پیشین کشور، دادگستری و صلح معرفی شدهاند.
همچنین، رهبر ادعایی باند «ترن دِ آراگوا» نیز در میان متهمان قرار گرفته و در مرکز روایتی جای داده شده که گریزون آن را گسترده و دارای انگیزههای سیاسی توصیف میکند.
این رسانه مینویسد کیفرخواست ۲۵ صفحهای، متهمان را به توطئه برای قاچاق «هزاران تُن کوکائین» به ایالات متحده متهم میکند؛ ادعایی که به باور مقاله، غیرواقعی و فاقد شواهد عینی است.
گریزون تأکید میکند وزارت دادگستری آمریکا از ارائه دادههای دقیق درباره صادرات کوکائین از ونزوئلا پرهیز کرده و بهجای آن از زبانی عامدانه مبهم استفاده میکند؛ گاه از «چند تُن» و گاه از «هزاران تُن» سخن میگوید.
این مقاله خاطرنشان میکند اگر چنین ارقامی بهصورت تحتاللفظی پذیرفته شود، به درآمدهایی نجومی میانجامد.
در عین حال، کیفرخواست هیچ اشارهای به فنتانیل نمیکند؛ مادهای که به نوشته مقاله، عامل مرگ دهها هزار آمریکایی در سال ۲۰۲۴ بوده است.
گریزون همچنین یادآور میشود که ارزیابی اخیر تهدید مواد مخدر در آمریکا چندان نامی از ونزوئلا نبرده و این امر، بهزعم مقاله، اولویتهای ادعایی وزارت دادگستری را زیر سؤال میبرد.
مادورو در عرشه ناو آمریکا
یکی از محورهای اصلی مقاله، اتکای کیفرخواست به شاهدانی است که گریزون آنها را «تحت فشار» و «غیرقابل اعتماد» مینامد؛ بهویژه یک مقام پیشین اطلاعات نظامی ونزوئلا که بعدها با دستگاه قضایی آمریکا همکاری کرده است.
به نوشته مقاله، این فرد در قالب توافقی محرمانه با دادستانها، در ازای کاهش مجازات خود، علیه مادورو شهادت داده است.
گریزون تأکید میکند اعتبار این شاهد بهدلیل شرایط همکاری، سابقه همسویی علنی با پروژههای تغییر رژیم مورد حمایت آمریکا و تلاشهای مکرر برای جلب نظر چهرههای سیاسی ایالات متحده، بهشدت زیر سوال است.
نشریه آمریکایی میافزاید بسیاری از اقدامات ادعایی مطرحشده در کیفرخواست خارج از قلمرو و صلاحیت قضایی ایالات متحده رخ دادهاند؛ از جمله محمولههای مواد مخدر که از مسیر اروپا و مکزیک جابهجا شدهاند.
گریزون به پروندهای در سال ۲۰۱۳ درباره ارسال کوکائین به پاریس اشاره میکند و یادآور میشود که دادگاههای اروپایی، عاملان غیرونزوئلایی را محکوم کردند و خود دولت ونزوئلا نیز دهها نفر را بازداشت کرد، از جمله نظامیان و مدیر یک شرکت هواپیمایی تجاری.
وزارت دادگستری آمریکا این واقعیتها را نادیده گرفته و صرفاً به همزمانی این رخداد با آغاز ریاستجمهوری مادورو بسنده کرده است.
گریزون همچنین استدلال میکند با طرح ادعای هماهنگی قاچاق مواد مخدر از طریق مکزیک در دوره دولتهای همسو با واشنگتن، کیفرخواست بهطور ناخواسته متحدان نزدیک آمریکا را نیز در معرض اتهام قرار میدهد.
این مقاله به محکومیت یک مقام ارشد امنیتی پیشین مکزیک بهدلیل همکاری با یک کارتل بزرگ اشاره کرده و نقل میکند که مقامهای آمریکایی اذعان کردهاند از این روابط مطلع بودهاند اما همچنان با او همکاری کردهاند؛ امری که نشاندهنده اجرای گزینشی عدالت است.
به گزارش گریزون، تفاوت آشکاری میان نحوه برخورد وزارت دادگستری با مادورو و دیگر رهبران خارجی متهم به قاچاق مواد مخدر دیده میشود.
این مقاله به پرونده یک رئیسجمهور پیشین هندوراس اشاره میکند که با وجود شواهد مستند، پس از محکومیت در دادگاه آمریکا، مشمول عفو ریاستجمهوری شد.
گریزون یادآور میشود همان دادستانی که در پرونده مادورو نقش داشته، این پرونده را نیز پیگیری کرده، اما استانداردهای اثبات در ۲ پرونده بهطور محسوسی متفاوت بوده است.
حمله آمریکا به ونزوئلا
بخش مهمی از این گزارش به مفهوم «کارتل خورشیدها» میپردازد؛ شبکهای که وزارت دادگستری آمریکا مدعی است مادورو و دیگر مقامهای ونزوئلایی آن را هدایت میکنند.
به نوشته گریزون، این شبکه فاقد ساختار یک کارتل سنتی است و از سوی برخی تحلیلگران صرفاً یک اصطلاح رسانهای توصیف شده است.
مقاله استدلال میکند گزارشهای تاریخی رسانههای بزرگ آمریکایی نشان دادهاند که شبکهای غیررسمی از مقامهای فاسد در دهههای گذشته، تحت نظارت نهادهای اطلاعاتی آمریکا شکل گرفته بود و این سابقه، روایت وزارت دادگستری را با چالش مواجه میکند.
گریزون مینویسد نهادهای اطلاعاتی آمریکا در مقاطعی اجازه ورود محمولههای مواد مخدر به خاک این کشور را در چارچوب عملیاتهای مخفی دادهاند؛ واقعیتی که در گزارشهای تحقیقی و برنامههای تلویزیونی مستند شده است.
این مقاله توضیح میدهد نام «کارتل خورشیدها» از نشانهایی گرفته شده که افسران گارد ملی ونزوئلا بر لباسهای خود داشتند.
از نگاه گریزون، احیای این مفهوم در کیفرخواست مادورو میتواند جزئیات ناخوشایندی از گذشته دستگاه اطلاعاتی آمریکا را آشکار کند؛ امری که شاید دلیل تعدیل لحن دادستانها در نسخه جدید کیفرخواست باشد.
به نوشته گریزون، فراتر از مباحث حقوقی، این کیفرخواست کارکردی سیاسی دارد و به رئیسجمهور آمریکا امکان میدهد یک مداخله غیرقانونی خارجی را در قالب اجرای قانون جلوه دهد.
بر اساس این گزارش، این چارچوب تهدیدی علیه دیگر رهبران خارجی محسوب شده و عادیسازی ایده ربایش یا حذف فیزیکی آنها را توجیه میکند.
در جمعبندی، گریزون تأکید میکند کیفرخواست وزارت دادگستری آمریکا علیه نیکولاس مادورو به پاسخگویی کیفری ارتباطی نداشته و بیشتر به تحکیم یک روایت ژئوپلیتیکی معطوف است.
به اذعان رسانه آمریکایی، اتکای گسترده به شهادتهای تحت فشار، ارائه گزینشی شواهد و تناقضهای تاریخی موجود در پرونده، مشروعیت آن را زیر سؤال میبرد و این نمایش حقوقی ممکن است بیش از آنکه درباره اتهامات رهبران ونزوئلا باشد، پرده از شیوههای گذشته نهادهای اطلاعاتی آمریکا بردارد و پرسشهایی جدی درباره اهداف واقعی این پیگرد قضایی ایجاد کند.