بوکس زنان؛ از ممنوعیت به اختفا/ دلیل پنهان کاری وزارت و فدراسیون بوکس چیست؟
وزارت ورزش می خواهد چراغ خاموش بوکس زنان را جلو ببرد چون نگران بازخوردهاست.
کد خبر: 755673 | ۱۴۰۴/۱۰/۱۶ ۰۴:۴۵:۳۰
علی ولی اللهی در روزنامه اعتماد نوشت: در حالی که به نظر میرسد رشته بوکس زنان فعالیت رسمی خود را آغاز کرده پنهانکاری فدراسیون فضای عجیبی در این زمینه به وجود آورده است.
به گزارش روزنامه اعتماد، فعالیت زنان در بوکس بعد از انقلاب ممنوع شد و این ممنوعیت تا همین امسال ادامه داشت.
مخالفان معتقد بودند این رشته زیادی برای زنان خشن است آن هم با وجود اینکه زنان ایرانی در تمامی رشتههای رزمی مشغول به فعالیت بودند و در سطح جهان مدالآوری میکردند.
در سال 1401 دکتر مهین فرهادیزاد، معاون پیشین وزارت ورزش و معاون فعلی کمیته ملی المپیک در گفتوگو با روزنامه اعتماد در مورد ممنوعیت فعالیت بوکس زنان گفته بود: «ما یک شورایی داریم که در این شورا معاون ورزش مردان است.
معاون فرهنگی هست.
بخش مدیرکل حراست هست.
دو تا خبره زن و پزشک هستند.
بحث بوکس از گذشتهها در شوراها نبوده.
بعد یک روز بچهها آمدند.
مواردی را مطرح کردند که جای تامل داشت، چون آنها کارشان را میکردند.
در زیرزمینها تمرین میکنند.
من به آنها گفتم اجازه بدهید من مستندات را آماده کنم.
رفتم دنبال آسیبها.
آسیبهای بوکس روی صورت و استخوانهای صورت ممکن است زندگی را از فرد بگیرد.
عکسهای مختلف از مکانهای تمرین آنها را هم آوردم.
مشکلاتی که از بحث حفاظت از ورزشکاران مطرح بود را هم گذاشتم.
در جلساتی که داشتیم من با دلایلی که جمع کرده بودم گفتم بحث آسیبهای فیزیکی هست اما بحث آسیبهای دیگر را هم باید دید.
من به آنها گفتم چرا نمیروید کیک بوکس؟
چرا ووشو نه؟
جواب میدادند خانم ،من دنبال هیجانم و هیجان را در بوکس دیدم.
جالب است که در بررسیهایمان فهمیدیم ووشو حرکات خیلی خشنتری از بوکس دارد.
ما تا یک بخشی توجیهاتی داشتیم و برخی موافقتها را هم گرفتیم.
حتی به این نتیجه رسیدم من راهاندازی کنم که بعدی راحت باشد.
ولی عمر کاری ما کفاف نداد.
الان هم میگویم بوکس خطرات خاص خودش را دارد ولی تعداد زیادی جذب بوکس شدند.»
با این حال دختران علاقهمند به بوکس معتقد بودند استدلال مقامات در مورد آسیبهای ورزشی در بوکس قانعکننده نیست و مشکل آنها با بوکس فرهنگی و سیاسی است.
پیش از این مرضیه اکبرآبادی، معاونت ورزش بانوان در وزارت ورزش و جوانان در دولت احمدینژاد اوایل دهه ۹۰ در این رابطه گفته بود: «با توجه به خشونتی که در این رشتههاست و خطری که برای سلامتی بانوان به جهت آنکه مادران آینده خواهند بود دارد، همچنین نحوه برگزاری مسابقات، بافت رینگ و تماشاگران، برنامههایی که قبل و بعد از مسابقات انجام میشود و در کل فرهنگ غالب بر این نوع رشتهها و مسابقات آنها که مغایر با فرهنگ اسلامی و ایرانی ماست، چنین تصمیمی اتخاذ شد.»
در مرداد 1400 گزارشی در روزنامه اعتماد منتشر کردیم با عنوان «دختران بوکس، دختران انتظار».
در این گزارش یکی از مدیران باشگاههای زیرزمینی گفت در منطقه ما در هر خیابان دو، سه باشگاه خانگی بوکس برای دختران فعال هستند.
همچنین دختران بوکسور به «اعتماد» گفتند ما در پارک، در زیرزمین و هرجا که بتوانیم تمرین میکنیم.
برخی از آنها حتی گفتند به صورت شخصی راهی مسابقات آزاد در کشورهای همسایه میشوند.
مسالهای که خطرات بسیار زیادی به دنبال دارد.
حال طبق اخباری که به صورت محدود در اختیار رسانهها قرار میگیرد مشخص شده بوکس زنان به صورت قانونی مدتی است راه افتاده.
این مساله ابتدا زمانی مشخص شد که دختران ایرانی برای نخستینبار به عنوان اعضای تیم ملی بوکس ایران راهی مسابقات کشورهای اسلامی شدند.
آن هم در شرایطی که هیچ خبری از برگزاری اردو یا انتخابی تیم ملی مطرح نبود.
در همان مقطع خبرنگار «اعتماد» تلاش کرد با مقامات وزارت ورزش و فدراسیون بوکس در این رابطه صحبت کند اما مقامات به خبرنگار« اعتماد» گفتند برای جلوگیری از ایجاد حساسیت «فعلا به ما گفتند در این رابطه صحبت نکنید.»
در تاریخ 3 دیماه امسال برای نخستینبار به صورت رسمی یکی از مدیران فدراسیون بوکس در این رابطه صحبت کرد.
حسین رحمتی، مدیر تیمهای ملی بوکس با بیان اینکه مسابقات کشوری بوکس در بخش زنان برگزار خواهد شد از تلاش فدراسیون برای استخدام مربی خارجی گفت.
او تصریح کرد: نگرانی مسوولان ورزش کشور برای حضور در مسابقات تحت نظر آیبا را برطرف کردیم.
اما در روزهای گذشته خبر رسید که نخستین دوره مسابقات رسمی کشوری بوکس زنان در ابتدای آذرماه سال جاری در سالن همت ورزشگاه شیرودی تهران برگزار شده بود اما دور از چشم رسانهها و خبرنگاران و مردم!
در این رویداد که به عنوان نقطه عطفی در مسیر توسعه بوکس زنان در ایران شناخته میشود ۸۰ بوکسور از استانهای مختلف کشور حضور یافتند اما آنطور که رسانهها نوشتند با تصمیم وزارت ورزش و فدراسیون بوکس این مسابقات با هیچ گونه پوشش خبری همراه نبود و حتی یک فریم از آن رقابت منتشر نشد.
اقدامی بسیار عجیب که سوالات زیادی به وجود آورد.
یکی از مدیران رده بالای وزارت ورزش به روزنامه «اعتماد» اطلاع داد که وزارت ورزش میخواهد چراغ خاموش بوکس زنان را جلو ببرد چون نگران برخی بازخوردها است.
با این حال مقامات وزارت ورزش و مخصوصا فدراسیون بوکس باید توضیح بدهند که مگر آنها مشغول انجام کاری غیرقانونی هستند که آن را از چشم مردم دور نگه میدارند و سوال بعدی اینکه تا چه زمانی قرار است این به اصطلاح موش و گربه بازیها ادامه پیدا کند؟
اگر نظر مثبت مقامات بلندمرتبه در مورد بوکس زنان جلب شده که حتما همینطور است چرا این حساسیتها پیرامون آن اتفاق میافتد؟
اینکه رییس فدراسیون بترسد از فعالیت قانونی زنان در یک رشته ورزشی حرف بزند به هیچ عنوان قابل قبول نیست.
از کجا معلوم چنین فردی فردا روزی با اولین توییت یا نخستین مصاحبه یا جنجال افراطیون دستور تعطیلی بوکس زنان را صادر نکند؟
راه افتادن بوکس زنان بعد از سالها و با توجه به فضایی که پیش آمده بود و حجم زیاد علاقهمندان اقدامی بسیار مثبت و قابل تقدیر است اما حتی اگر بپذیریم توجیهی برای اعزام چراغ خاموش دختران به بازیهای کشورهای اسلامی وجود داشته ادامه این روند بیمعنی است.
دختران بوکس باید همانند سایر دختران ورزشکار باشند.
مخفی کردن آنها ذهنیت جالبی در جامعه به وجود نمیآورد و خانوادهها را هم برای فرستادن فرزندانشان به این رشته ورزشی مردد میکند.