خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

دوشنبه، 18 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

نقش ویروس اپشتین-بار در بروز سرطان پس از پیوند کلیه

مهر | سلامت و پزشکی | جمعه، 03 اسفند 1403 - 08:06
پیوند کلیه می‌تواند نجات‌دهنده باشد، اما مطالعه جدید نشان می‌دهد که برخی از گیرندگان ممکن است در معرض خطر بیشتر ابتلا به سرطان تهاجمی به نام اختلال لنفوپرولیفراتیو پس از پیوند (PTLD) باشند.
پيوند،كليه،ويروس،مطالعه،دريافت،قرار،معرض،ابتلاء

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، عامل این عارضه، ویروس اپشتین بار (EBV) است.
ویروس اپشتین بار که به دلیل ایجاد مونونوکلئوز شناخته شده است، با خطر ابتلاء به چندین سرطان از جمله PTLD نیز مرتبط است.
هنگامی که بیماران پیوند کلیه که هرگز در معرض آن قرار نگرفته‌اند، از اهداکننده‌ای که حامل ویروس است، عضو دریافت می‌کنند، می‌توانند به PTLD مبتلا شوند.
برای این مطالعه، محققان داده‌های دو مرکز بزرگ پیوند در ایالات متحده را تجزیه و تحلیل کردند.
آنها میزان EBV را در بین گیرندگان پیوند کلیه که اهداکنندگان آنها از لحاظ ویروس مثبت بودند، مقایسه کردند.
بررسی‌ها نشان داد ۲۲ درصد از گیرندگان پیوند هرگز آلوده نشده که کلیه را از اهداکننده‌ای که به ویروس آلوده شده بود دریافت کرده بودند، طی سه سال پس از پیوند، دچار PTLD شدند.
نزدیک به یک سوم افرادی که تحت تأثیر PTLD قرار گرفتند در طول دوره مطالعه به دلیل این عارضه جان باختند.
افرادی که پیوند کلیه دریافت می‌کنند باید از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده کنند تا بدنشان از پس زدن کلیه جدید جلوگیری کند.
به گفته بنیاد ملی کلیه، این داروها خطر ابتلاء به PTLD مرتبط با EBV را افزایش می‌دهند.
داده‌های جدید نشان می‌دهد که تا ۵ درصد از دریافت کنندگان پیوند کلیه می‌تواند در معرض خطر PTLD باشند.
دکتر «ویشنو پوتلوری»، نویسنده این مطالعه از دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا، گفت: «خطر تشخیص PTLD پس از پیوند کلیه به طور گسترده‌ای شناخته شده است، اما تاکنون، عمدتاً در کودکانی که کمتر در معرض EBV قرار گرفته‌اند، مورد مطالعه قرار گرفته است.»
وی در ادامه می‌افزاید: «با توجه به تهدید قابل توجهی که PTLD برای بقا ایجاد می‌کند و اختلاف اساسی بین یافته‌های ما و داده‌های قبلی، مطالعه ما به عنوان یک فراخوان برای اقدام برای اولویت دادن به تحقیقات بیشتر برای افزایش ایمنی و بقای این جمعیت آسیب پذیر پیوند عمل می‌کند.»