دریاچه صورتی
دریاچه مهارلو در ۲۵ کیلومتری جنوب شرق شیراز مرکز استان فارس و در باختر دریاچه بختگان قرار گرفته و از اصلیترین منابع تأمینکننده نمک خوراکی و صنعتی در فارس است. خشکسالیهای متمادی که طی چند سال اخیر فارس را فرا گرفت منجر به خشکی اغلب تالابهای استان شد، اما یکی از دریاچههایی که همچنان در مقابل این خشکیها مقاومت کرد دریاچه مهارلو بود.
دریاچه مهارلو اگرچه در بسیاری از اوقات با کاهش شدید سطح آب مواجه شد، اما به لطف آبهایی که از کلانشهر شیراز وارد آن میشد از خشکی مطلق رهایی مییافت، اما یکی از مشکلاتی که طی این مدت مهارلو را رها نکرد، پدیده کشند قرمز بود. این پدیده هر از چند گاهی در تالاب مهارلو دیده میشود و اکنون نیز دریاچه مهارلو را به رنگ صورتی درآورده است.
کشندهای قرمز گونهای از جلبکها هستند که نسبت به شوری آب مقاوم بوده و رشدشان با بالا رفتن شوری آب رابطه مستقیم دارد. با رشد این جلبک ضمن کاهش تبادل اکسیژن در سطح آب، نوعی سم از خود تولید میکند که شرایط را برای حیات آرتیمیای دریاچه از بین برده یا محدود میکند. با بالا آمدن آب دریاچه میتوان امیدوار بود که مهارلو از دست این کشندهای قرمز جان سالم به در ببرد.
دریاچه مهارلو در ۲۵ کیلومتری جنوب شرق شیراز مرکز استان فارس و در باختر دریاچه بختگان قرار گرفته و از اصلیترین منابع تأمینکننده نمک خوراکی و صنعتی در فارس است.
خشکسالیهای متمادی که طی چند سال اخیر فارس را فرا گرفت منجر به خشکی اغلب تالابهای استان شد، اما یکی از دریاچههایی که همچنان در مقابل این خشکیها مقاومت کرد دریاچه مهارلو بود.
دریاچه مهارلو اگرچه در بسیاری از اوقات با کاهش شدید سطح آب مواجه شد، اما به لطف آبهایی که از کلانشهر شیراز وارد آن میشد از خشکی مطلق رهایی مییافت، اما یکی از مشکلاتی که طی این مدت مهارلو را رها نکرد، پدیده کشند قرمز بود.
این پدیده هر از چند گاهی در تالاب مهارلو دیده میشود و اکنون نیز دریاچه مهارلو را به رنگ صورتی درآورده است.
کشندهای قرمز گونهای از جلبکها هستند که نسبت به شوری آب مقاوم بوده و رشدشان با بالا رفتن شوری آب رابطه مستقیم دارد.
با رشد این جلبک ضمن کاهش تبادل اکسیژن در سطح آب، نوعی سم از خود تولید میکند که شرایط را برای حیات آرتیمیای دریاچه از بین برده یا محدود میکند.
با بالا آمدن آب دریاچه میتوان امیدوار بود که مهارلو از دست این کشندهای قرمز جان سالم به در ببرد.
