بیانیه انجمن کوهنوردان ایران در پی ابطال موقت دو باشگاه کوهنوردی

به گزارش خبرگزاری فارس، در آذر ماه 1396 تیمی از اعضای دو باشگاه باشگاه کوهنوردی آزادگان و پلنگ برفی مشهد، در یک هوای زمستانی و در پی رخ دادن مجموعه‌ای از اتفاقات، در کوهستان کُلجنو گرفتار بهمن و سرما شد و در نهایت 9 نفر از اعضای تیم جان خود را در آن کوه از دست دادند.
برهمین اساس معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان پس از بررسی علل رخ دادن این حادثه رای به ابطال موقت پروانه این دو باشگاه داد.
در پی این ابطال هم انجمن کوهنوردان ایران بیانیه‌ای را منتشر کرد که به شرح زیر است:
« با گرامیداشت یاد جانباختگان حادثۀ کوهستان کُلجنو، با ادای احترام به خانوادههای محترم آن جانباختگان و اعتقاد به رعایت و ایفای حقوق آنان، همچنین با در نظر داشتن حقوق قانونی و صنفی باشگاه‌ها و دیگر تشکل‌های مرتبط با فعالیت‌های کوهنوردی، نظر انجمن کوهنوردان ایران را دربارۀ تعلیق فعالیت باشگاه‌های کوهنوردی آزادگان و پلنگ برفی مشهد، موضوع نامۀ مورخ 12/3/1398 معاون محترم توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان، به شرح زیر اعلام می‌دارد:
در آذر ماه 1396 تیمی از اعضای دو باشگاه باشگاه کوهنوردی آزادگان و پلنگ برفی مشهد، در یک هوای زمستانی و در پی رخ دادن مجموعه‌ای از اتفاقات، در کوهستان کُلجنو گرفتار بهمن و سرما شد و در نهایت نه نفر از اعضای تیم جان خود را در آن کوه از دست دادند.
از آن جا که انجمن معتقد است تحلیل عوامل پدیدآورنده هر حادثە کوهنوردی می‌تواند تا حدی به جلوگیری از بروز حادثه‌های مشابه کمک کند و در ارتقای کیفیت کوهنوردی مؤثر باشد، پس از آن رویداد تلخ به واکاوی فنی حادثه پرداخت.
همچنین اعضای با تجربه انجمن به طور جداگانه در این مورد یادداشت‌ها و مقاله‌هایی نوشتند.
در خصوص حادثە یاد شده، بی آن که در اینجا وارد ماهیت موضوع و بررسی علل حادثه یا قصورهای احتمالی شویم، با توجه به نامۀ مورخ 12/3/1398 معاون محترم توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان که پروانه فعالیت باشگاههای آزادگان و پلنگ برفی مشهد را موقتاً لغو کرده‌اند، الزم می‌دانیم نکاتی را یادآور شویم.
1 -کوهنوردیِ جدی فعالیتی است که پرداختن به آن، مانند بسیاری از دیگر کنش‌ها و کوشش‌های بشری، خطراتی را به همراه دارد.
صِرف پرخطر بودن یک فعالیت، دلیلی بر نادرست یا ناپسند بودن آن فعالیت نیست.
2 -انجمن بر این عقیده است که هیچگاه نمی‌توان همۀ خطرات کوهستان را شناخت و از آنها جلوگیری کرد، چرا که عوامل شکل دهندە آب و هوای کوهستان بس پیچیده و طبیعت هزاران بار نیرومندتر از انسان است.
3 -انتخاب کوهنوردی جدی به عنوان ورزش یا کنش ماجراجویانه، یک انتخاب شخصی است؛ اشخاصی که وارد این رشته می‌شوند با علم به خطرات آن، و به خاطر هیجان مستتر در آن، به این کار می‌پردازند.
4- بیشتر کوهنوردان نامدار و برجستۀ جهان بر پرخطر بودن کوهنوردی در کوه‌های بلند و در شرایط سخت تأکید کرده و این خطرات را جزئی از جاذبه‌های فعالیت خود قلمداد میکنند.
5- باشگاه‌های کوهنوردی، سازمانهایی هستند که در آنها آموزش و اجرای برنامه‌های کوهنوردی به شکلی اصولی پیگیری می‌شود.
آن دسته از مدیران باشگاه که در برنامه کوهنوردی حاضر نیستند، به دلیل این که تسلطی بر شرایط منطقه ندارند، و باشگاه کوهنوردی را نمی‌توان مسئول حادثه‌های کوهنوردی قلمداد کرد.
6-در مورد برنامه کلجنو، افرادی که در برنامه حضور داشته‌اند، از جمله سرپرست و راهنمای تیم، از باصالحیتترین کسانی بوده‌اند که می‌توانستند چنین برنامه‌ای را اجرا کنند.
شرایط جوی و اشتباهاتی که کوهنوردان در شرایط سخت کوهستان ناخواسته مرتکب می‌شوند، دلیلی بر رد صالحیت آنان و به خصوص صالحیت باشگاه نیست.
7- اگر قرار باشد که در صورت بروز حادثه‌های کوه نوردی، مجوز فعالیت باشگاه‌های کوهنوردی لغو شود، این فعالیت به شکل آزاد و در واقع به صورت بی ضابطه انجام خواهد شد و در آن صورت امکان بروز حادثه و تلفات بیشتر می‌شود.
8- با توجه به موارد بالا از وزارت ورزش و جوانان درخواست داریم در مورد حکم تعطیلی فعالیت دو باشگاه یادشده تجدید نظر کند.»
یونس رضاخانی، رییس هیئت مدیره انجمن کوه نوردان ایران
انتهای پیام/