اولین سلام

زائر، قدم به قدم، عمود به عمود و موکب به موکب راه را طی می‌کند تا به میعادگاهش برسد.
هر چه نزدیک‌تر می‌شود بیشتر دلش پر می‌کشد و کمتر پاهایش روی زمین قرار می‌گیرد.
می‌رود تا برسد به آنجایی که نخستین بار جابر ابن عبدالله رسیده بود.
آنجایی که زینب کبری (س) چهل روز قبل برادرش را بر روی خاک‌ها رها کرد و راهی شام شد.
زائر، می‌رود تا به کربلا برسد ...
حالا که می‌رسد، دردانه‌های اشک امان‌شان را از دست می‌دهند و بی‌اختیار جاری می‌شوند.
پل میثم تمار، نخستین جایی است که چشم زائر به دو گنبد آسمانی بین الحرمین می‌افتد.