گاوخونی، رنجور و بی نصیب
گاوخونی را شاید بتوان تالاب بی نصیب و رنجور ایران نامید، چرا که علاوه بر رویایی با سو مدیریتهای دنباله دار، از سخاوت آسمان در ریزش بارشهای سیل آسای اخیر هم محروم ماند و تمام سهم آن از خروش سیلابهای بی امان، به ورود ناچیز آب خلاصه شد، اینجاست که در میان همه غفلتها و بی مهری ها، باز هم باید باران را تنها چتر نجات گاوخونی دانست چرا که پس از ۱۵ سال تنها با رسیدن بخش اندکی از آب زاینده رود، گاوخونی قدری زنده شد و تنها ۲۰ درصد آن آبگیری شد که البته همین میزان نیز در حال فرو نشستن است.
برخی از کارشناسان معتقدند اگر این تالاب منشاء گرد و غبار شود، انتشار سمی آلوده به فلزات سنگین شهر اصفهان و استانهای اطراف را تهدید میکند.
تالاب بین المللی گاوخونی در سالهای اخیر بدلیل کاهش بارشها در حوضه زاینده رود و برداشت بی رویه در این حوضه آبی، به منطقهای خشک بدل شده است، این تالاب نقش عمدهای در اکوسیستم منطقه بویژه پراکنش ریزگردها تا کویر مرکزی ایران دارد.
کاهش تبعات تغییرات آب و هوایی، تصفیه پسابهای جاری شده در زاینده رود، پرکردن سفرههای آب زیرزمینی، جلوگیری از سیلاب، گردشگری و مباحث فرهنگی، تثبیت شنهای روان و گنجینه متنوع زیستی و ژنتیکی از جمله ارزشها و کارکردهای تالاب گاوخونی است.
تالاب گاوخونی منطقهای به وسعت ۴۷۶ کیلومتر مربع در ۱۶۷ کیلومتری جنوب شرق اصفهان در کنار شهر ورزنه و در مجاورت تپههای شنی واقع و ارتفاع آن از سطح دریا یکهزار و ۴۷۰ متر و بیشینه عمق آن ۱۵۰ سانتی متر میباشد و در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۷۵ به عنوان یکی از تالابهای مهم بین المللی در فهرست تالابهای کنوانسیون رامسر معرفی و ثبت شده است.
گاوخونی را شاید بتوان تالاب بی نصیب و رنجور ایران نامید، چرا که علاوه بر رویایی با سو مدیریتهای دنباله دار، از سخاوت آسمان در ریزش بارشهای سیل آسای اخیر هم محروم ماند و تمام سهم آن از خروش سیلابهای بی امان، به ورود ناچیز آب خلاصه شد، اینجاست که در میان همه غفلتها و بی مهری ها، باز هم باید باران را تنها چتر نجات گاوخونی دانست چرا که پس از ۱۵ سال تنها با رسیدن بخش اندکی از آب زاینده رود، گاوخونی قدری زنده شد و تنها ۲۰ درصد آن آبگیری شد که البته همین میزان نیز در حال فرو نشستن است.
برخی از کارشناسان معتقدند اگر این تالاب منشاء گرد و غبار شود، انتشار سمی آلوده به فلزات سنگین شهر اصفهان و استانهای اطراف را تهدید میکند.
تالاب بین المللی گاوخونی در سالهای اخیر بدلیل کاهش بارشها در حوضه زاینده رود و برداشت بی رویه در این حوضه آبی، به منطقهای خشک بدل شده است، این تالاب نقش عمدهای در اکوسیستم منطقه بویژه پراکنش ریزگردها تا کویر مرکزی ایران دارد.
کاهش تبعات تغییرات آب و هوایی، تصفیه پسابهای جاری شده در زاینده رود، پرکردن سفرههای آب زیرزمینی، جلوگیری از سیلاب، گردشگری و مباحث فرهنگی، تثبیت شنهای روان و گنجینه متنوع زیستی و ژنتیکی از جمله ارزشها و کارکردهای تالاب گاوخونی است.
تالاب گاوخونی منطقهای به وسعت ۴۷۶ کیلومتر مربع در ۱۶۷ کیلومتری جنوب شرق اصفهان در کنار شهر ورزنه و در مجاورت تپههای شنی واقع و ارتفاع آن از سطح دریا یکهزار و ۴۷۰ متر و بیشینه عمق آن ۱۵۰ سانتی متر میباشد و در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۷۵ به عنوان یکی از تالابهای مهم بین المللی در فهرست تالابهای کنوانسیون رامسر معرفی و ثبت شده است.
