بحران آب مشهد حادتر از ارومیه و اصفهان خواهد بود

یک پژوهشگر سیاست‌گذاری منابع آب عنوان کرد: بر مبنای گزارش‌هایی که تهیه شده بحران آب مشهد بسیار حادتر از ارومیه و اصفهان خواهد بود.
به گزارش ایسنا، حجت میان‌آبادی در مراسم اکران فیلم مستند «تالان؛ روایتی از آب‌های زیرزمینی ایران» که امروز در تالار شهر مشهد برگزار شد، اظهار کرد: در حوزه آب متأسفانه باب شده که اکثر نشانه‌ها به سمت مردم و کشاورزان گرفته می‌شود.
من به جد اعتقاد دارم پیش از این‌که مردم آگاه شوند باید سیاستمداران آگاه شوند.
وی با اشاره به وضعیت نامناسب زیست‌محیطی کشور، ادامه داد: سوالی که پیش می‌آید این است که اکنون چه باید کرد؟
پاسخ به این سوال بسیار مهم و کلیدی است.
دچار توهم توسعه‌ایم
میان‌آبادی تصریح کرد: فرض کنیم دهه ۱۳۳۰ است و تازه تکنولوژی حفر چاه‌های عمیق آمده و ما با توهمی به نام «توهم توسعه» بسیار خوشحالیم که با حفر چاه‌های عمیق با شتاب بسیار زیاد به سمت توسعه‌یافتگی حرکت می‌کنیم، اما داستان آب با سایر حوزه بسیار متفاوت است، چراکه تبعات آن ۵۰ تا ۶۰ سال بعد نمایان می‌شود.
فرض کنید در دهه ۱۳۳۰، ۱۰ نفر نیز در خصوص تبعات حفر چاه‌های عمیق در چهار دهه بعد هشدار می‌دادند، یقیناً هیچ‌کس آن را درک نمی‌کرد.
دلیل آن، این است که ما دچار مسئله‌ای بسیار حاد به نام «توهم توسعه» هستیم.
بحران آب مشهد حادتر از ارومیه و اصفهان خواهد بود
وی خاطرنشان کرد: اگر این روزها دریاچه ارومیه خشک شده، زمانی مسئولان و مردم ارومیه به توهم توسعه یافتگی ارومیه سدها و چاه‌ها می‌زدند که ارومیه را توسعه دهند، اما این روزها برای جلوگیری از نمک دست و پا می‌زنند.
اگر چند دهه پیش مسئولان اصفهان فکر می‌کردند با توسعه صنعتی اصفهان به مردم اصفهان خدمت می‌کنند، اما پس از چند سال مردم اصفهان به جای هوای سالم آلاینده‌های سمی ته‌نشین شده در ته گاوخونی خشک شده را که با هر وزش باد بلند می‌شود، تنفس می‌کنند؛ یقیناً مردم اصفهان و ارومیه تبعات سیاست‌گذاری‌های غلط سه یا چهار ده قبل مسئولان خود را می‌دهند.
مشاور معاون وزیر نیرو خطاب به مردم و مسئولان مشهد و استان خراسان رضوی تأکید کرد: به هوش باشید، این اتفاق برای مشهد -بر مبنای گزارش‌های محرمانه‌ای که تهیه شده است- بسیار حادتر اتفاق خواهد افتاد.
وی با بیان این‌که «کاری که در مشهد انجام می‌دهیم، قطعاً توسعه نیست»، بیان کرد: تبعات آن در مشهد کم‌تر از یک دهه مشاهده خواهد شد.
وضعیت مشهد بحرانی است، اما نیست.
چرا که ذره‌ای نشانه در سیستم شهرسازی این شهر نمی‌بینید که نشانه‌های بحران آب در آن وجود داشته باشد.
میان‌آبادی افزود: می‌گویند آنقدر وضعیت آب در مشهد بحرانی است که باید امنیت ملی آن را به تاجیکستان وابسته کنیم.
با این وجود این بحران در کجای فضای مدیریت شهری این شهر نمایان است؟
از منظر من نمادهای مصرف آبیِ مدیریت شهریِ شهر بحرانیِ آبیِ مشهد، بسیار بیش‌تر از نمادهای مصرف آبی شهرهای آبی اروپایی هم‌چون آمستردام است.
وضعیت آبی ایران فرابحرانی است
وی گفت: در ساختار طراحی و سیاست‌گذاری این شهر کجا نمادی می‌بینید که شهروندان و مسافران باور کنند وضعیت آب بحرانی است؟
زیرا بحران توهم توسعه در سیاست‌گذاری‌های ما بیداد می‌کند.
البته با کلمه بحران موافق نیستم، چرا که شرایط آبی ایران از بحران گذشته است.
نسخه‌های تجویز شده بحران آب مشهد را بدتر خواهد کرد
این پژوهشگر سیاست‌گذاری منابع آب گفت: این هشدار را می‌دهیم که راهکارهایی که اکنون برای حل بحران آب مشهد تجویز می‌شود، وضعیت آب مشهد را بدتر خواهد کرد.
آیا مدیران مشهد و استانی در دو دهه آینده پاسخگوی تصمیمات امروز خود خواهند بود؟
لذا وظیفه ما این است سیاست‌گذاری‌ها را اصلاح کنیم.
وی با اشاره به وضعیت بحرانی دشت نیشابور، خاطرنشان کرد: تاکنون چه کسی پرسیده چرا در دشت نیشابور -با این شدت بحران آب- باید سه کارخانه فولاد افتتاح شود؟
این سوالاتی است که باید پرسیده شود؟
آب به سمت پول و قدرت جریان می‌یابد
میان‌آبادی تصریح کرد: این‌که ما انگشت اتهام را به سمت مردم و کشاورزان بگیریم یقیناً راه را به اشتباه رفته‌ایم.
ما در دیپلماسی آب می‌گوئیم آب به سمت پول و قدرت جریان می‌یابد.
وی با اشاره برگزاری نشست‌هایی در دانشگاه‌های هاروارد و ام.
آی.
تی برای بررسی نقش دیپلماسی در احیای دریاچه ارومیه با حضور اساتید ۵۱ دانشگاه برتر جهان، گفت: پس از روز دوم این نشست یکی از اساتید برتر انسان‌شناسی دانشگاه هاروارد جمله‌ای تکان‌دهنده و کلیدی به من گفت که مشکل و معضل اصلی در شما کشورهای شرقی و به ویژه کشور شما که باعث بحرانی مانند خشکی دریاچه ارومیه شده این است که مسئولان شما دوست دارند روبان ببرند.
طرح‌های انتقال آب نگرانی‌های جدی سیاسی، امنیتی و اجتماعی خواهد داشت
مشاور معاون وزیر نیرو با اشاره به این‌که «این روزها کاری بسیار خطرناک‌تری نسبت به دهه‌های گذشته اتفاق می‌افتد»، اضافه کرد: تبعات این اقدامات بسیار خطرناک‌تر از فرونشست زمین و خشک شدن آبخوان‌ها خواهد بود.
افراط در طرح‌های کلان و شتاب‌زده انتقال آب به جز مسائل فنی، اقتصادی و زیست‌محیطی، نگرانی‌های بسیار جدی در بعد سیاسی، اجتماعی و امنیتی خواهد داشت.
انتهای پیام