جدیدترین شماره فصلنامه «مبانی فقهی حقوق اسلامی» منتشر شد
بیست و دومین شماره فصلنامه تخصصی «مبانی فقهی حقوق اسلامی» به صاحبامتیازی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران و مدیرمسئولی سیدمحمدرضا آیتی و سردبیری علیرضا فیض منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری مهر، بیست و دومین شماره فصلنامه تخصصی «مبانی فقهی حقوق اسلامی» به صاحبامتیازی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران و مدیرمسئولی سیدمحمدرضا آیتی و سردبیری علیرضا فیض منتشر شد.
عناوین مقالات این شماره بدین قرار است:
بررسی فقهی تأثیر تکرار جرم بر مجازات در مباحث حدود با تأکید بر دیدگاه فیضکاشانی در مفاتیح الشرائع
بررسی مبانی فقهی حقوقی اعاده حیثیت در امور کیفری
شناخت علت در سرایت حکم از نصّ به موارد دیگر از نظر مذاهب اسلامی
ممنوعیت مطلق شکنجه در نظام اخلاقی فایدهگرا
واکاوی عقد رهن (از حیث لزوم و جواز) در فقه و قانون مدنی
نگاه واقعگرایانه به فلسفه کیفر در حقوق اسلامی و جایگاه پیشگیری در آن
سه گلوگاه برای گسترش قلمرو اجتهاد
در چکیده مقاله «بررسی فقهی تأثیر تکرار جرم بر مجازات در مباحث حدود با تأکید بر دیدگاه فیضکاشانی در مفاتیح الشرائع» میخوانیم: «یکی از مسائل مهم و معتنابه در مباحث فقهی ما نقش تعدد جرم و تکرار آن در تغییر و تشدید مجازاتها میباشد، که نه بهطور مستقل و عام، بلکه در تکتک برخی از حدود بدان توجه شده، ولی در متون حقوقی جدید بهطور مستقل و در مباحث عام حقوق جزاء، در قالب عواملمشدده مطرح گردیده است.
عموم فقها این بحث را در مورد هر یک از حدود بهطور جداگانه آوردهاند، هرچند که برخی قائل به نقش مشابه تأثیر تکرار در نحوه مجازات برخی از حدود شدهاند.
موضوع اصلی مورد بحث در این مقاله بررسی نقش تکرار اعمال مستوجب حد در تبدیل «حد» تعیینشده به مجازات «مرگ» میباشد که عموم فقها با تفاوتهایی، قائل به آن شدهاند و همانگونه که میدانیم واکاوی سیر تحولات نگاه به این موضوع در آرای فقهای متقدم تا زمان معاصر و درنهایت تطبیق آرای فقهای متقدم و متأخر با آرای یکی از فقهای نواندیش سده یازده هجری یعنی ملامحسن فیضکاشانی در مفاتیح الشرایع، میتواند روشنگر دیدگاه ویژه و دقیق موجود در تاریخ فقه شیعه و سیر تطورات آن باشد که به خاطر اهمیت آن تبدیل به یک موضوع مهم و مستقل در حقوق معاصر گردیده است، مخصوصاً آنکه درنهایت مشخص میشود که نگاه ایشان با لحاظ تکتک موارد حدود به آرای برخی از فقهای معاصر نظیر آیت اللّه خویی و با لحاظ نگاه کلی به حدود (البته با استثنا کردن زنا) به آخرین تحولات حقوق جزای وضعی نزدیک میباشد.»