احمد مهدوی دامغانی، پژوهشگر سرشناس ایرانی در 96 سالگی درگذشت
استاد احمد مهدوی دامغانی، محقق و پژوهشگر شهیر ایرانی که سابقاً صاحب کرسی درس در دانشگاههای معتبر دنیا بود، دار فانی را وداع گفت.
به گزارش خبرنگار حوزه اندیشه خبرگزاری فارس، احمد مهدوی دامغانی، مدرس، محقق، مترجم و پژوهشگر حوزه دین امروز (جمعه، ۲۸ خردادماه) در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
او در ۱۳ شهریور سال ۱۳۰۵ خورشیدی در محله نوغان مشهد متولد شده است.
وی میگوید: «خانه کوچکی که حقیر در آن به دنیا آمدم در محله نوغان (یکی از ۴ محله آن ایام مشهد) و در بازارچه معروف به «صاحبکار» و در قرب مسجد و حمامی که به همین نام خوانده میشد و نزدیک فلکه جدیدالاحداثی که محیط بر تأسیسات آستان قدس و مسجد گوهرشاد میبود، قرار داشت.»
پدر او، آیتالله حاج شیخ کاظم مهدوی دامغانی از بزرگان خراسان و از مدرسان نامدار حوزه علمیه مشهد بود که بیش از نیم قرن به تدریس فقه و اصول سطح و خارج اشتغال داشت و شاگردان بسیاری را در فقه و اصول پرورش داد که بعد از ایشان در زمره مراجع تقلید، مجتهدین و استادان برجسته فقه و اصول حوزه علمیه خراسان و سایر بلاد گردیدند.
مهدوی دامغانی علوم متداول قدیم و جدید را در شهر مشهد فراگرفت و سپس در تهران اقامت گزید.
در سال ۱۳۲۷ از دانشکده معقول و منقول (بعداً الهیات) دانشگاه تهران و در سال ۱۳۳۳ در رشته ادبیات فارسی از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران لیسانس گرفت.در سال ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران هم درجه دکتری در زبان و ادبیات فارسی گرفت.
موضوع رساله دکتری او تصحیح کتاب «کشفالحقایق» عزیزالدین نسفی به راهنمایی محمدتقی مدرس رضوی بود.
پس از گذراندن دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی به عنوان استاد دانشگاه تهران به تدریس در دانشکدههای ادبیات و الهیات دانشگاه تهران پرداخت.از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ در دانشگاه مادرید به تدریس ادبیات عرب و فارسی و فقه اسلامی اشتغال داشت.
مهدوی دامغانی چندین سال سردفتر اسناد رسمی در تهران و از سال ۱۳۵۴ رئیس کانون سردفتران اسناد رسمی بود.
احمد مهدوی دامغانی از سال ۱۳۶۶ مقیم آمریکا و در دانشگاه هاروارد و دانشگاه پنسیلوانیا مشغول به تدریس در مقطع دکتری و پست دکتری بوده است.
رشتههای تدریس او در آمریکا شامل معارف اسلامی، ادبیات عرب، ادبیات فارسی، فقه، تفسیر و برخی علوم اسلامی بود.
احمد مهدوی دامغانی مقالههای متعددی در مجلههای یغما، کِلک، گلچرخ، ایراننامه، ایرانشناسی، رهآورد و گلستان به چاپ رسانده است.
از مشهورترین مقالههای او مآخذ ابیات عربی کلیله و دمنه و مآخذ ابیات عربی مرزباننامه است.
از کتابهای چاپشده مهدوی دامغانی، علاوه بر «کشفالحقایق» نسفی، تصحیح «نسمةالسحر بذکر من تشیع و شعر» و تألیف «شاهدخت والاتبار شهربانو والده معظمه حضرت امام علی بن الحسین السجاد علیهما السلام» است.
مهدوی به دلیل آنکه خراسانی بود و در مشهد بزرگ شده است، معمولا از عبارت «ما مشهدیها» استفاده میکرد.
او شیعه دلبسته حضرت ثامنالحجج (ع) است.
به همین دلیل، جابهجا از آستان مقدسه وی سخن میگفت و روحانیان و علما و خدمه آن حرم قدسی را میشناخت.
چندی پیش، وقتی استاد مهدوی دامغانی به صورت مجازی در برنامه تلویزیونی شوکران دعوت شده بود، با هیجان و گریه بسیار سخن خود را با سلام و عرض ارادت به حضرت علیبن موسیالرضا (ع) آغاز کرد که مورد توجه بسیاری از مخاطبان قرار گرفت.
انتهای پیام/
