شبه انقلابی در استکبارستیزی معنا می شود

به گزارش خبرگزاری مهر، عبدالحسین خسروپناه معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد، به مناسبت ۱۲ فروردین ماه روز جمهوری اسلامی ایرانی، گفت: آغاز سخن، ۱۲ فروردین، روز جمهوری اسلامی را به همه انقلابیون واقعی و حوزه علمیه انقلابی تبریک عرض می‌کنم و چون تئوری جمهوری اسلامی را حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه اعلام کردند؛ نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد؛ لذا لازم دانستم مطلبی در باب صیانت اندیشه‌ای از جمهوری اسلامی به عنوان الگوی حکمرانی ایران اسلامی عرض کنم و اینکه جمهوری اسلامی با جریان حوزه علمیه انقلابی محافظت می‌شود؛ نه سه جریان دیگر در حوزه‌های علمیه یعنی شبه روشنفکری و شبه انقلابی و شبه حوزوی.
وی افزود: مقصود از واژه «شبه» یعنی همه مختصات جریان را نداشتن و به برخی از ویژگی‌های آن بسنده کردن؛ روشنفکری یعنی مدرن شدن و مدرن دارای سه مؤلفه اومانیسم و سوبژکتیویسم و سکولاریسم است و به تعبیر دکارت و کانت گوهر مدرن، عقلانیت خود بنیاد یا سوبژکتیویسم است؛ اما جریان شبه روشنفکری حوزوی به تبعیت از جریان شبه روشنفکری دانشگاهی تنها به سکولاریسم بسنده کردند و ذره‌ای از عقلانیت خود بنیاد بهره نبردند به همین جهت، آنچه از متفکران غربی در مباحث فلسفی، الهیاتی، هرمنوتیک، حقوق و غیره به جهان عرب، منتقل و ترجمه و بومی سازی شده، توسط مدعیان روشنفکری در دانشگاه دریافت و مجدد بومی سازی کردند و برخی مدعیان روشنفکری در حوزه‌ها، مروجان آن شدند.
پس جریان شبه روشنفکری در حوزه‌های علمیه با تقلید از جریان شبه روشنفکری دانشگاهی، سکولار و با چند واسطه غرب زده‌اند؛ نه غرب گرا.
این طلبه حوزه علمیه قم ادامه داد: جریان شبه انقلابی، تنها به چند ویژگی انقلابی گری بسنده می‌کنند و با تفسیر مُضیّق از انقلابی گری، جمع کثیری از انقلابیون را غیر انقلابی می‌پندارند.
گوهر انقلابی گری به گمان نگارنده، جامعیت اسلام است؛ جامعیت عقل و وحی، جامعیت دنیا و اخرت، جامعیت دین و سیاست، جامعیت مدارا و اخوت و استکبارستیزی، جامعیت جذب حداکثری با بصیرت انقلابی.
شبه انقلابی، انقلاب را تنها در تفسیر خاصی از استکبار ستیزی معنا می‌کند و باندی از سیاست بازی را جایگزین انقلابی گری واقعی در نظریه نظام انقلابی می‌سازد و دایره انقلابیون را تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌کند و همین تفسیر مُضیّق از انقلابی گری باعث می‌شود که این طایفه نسبت به برخی سخنان و حمایت‌های رهبری در تردید قرار گیرند و اینکه چرا رهبری چنین فرمود و چنان حمایتی کرد.
«الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ واللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ»
وی افزود: جریان شبه حوزوی نیز به معنای تمسک به بخشی از مأموریت حوزه علمیه مقدسه عصر معصومان و علمای متقدم و معاصر است؛ حوزوی بودن در آیه مبارکه نفر و سایر آیات قرآن به خوبی تبیین شده است که عبارت است از: فهم جامع از ابعاد فردی و اجتماعی اسلام، هدایت گری در عرصه‌های فردی و اجتماعی جامعه و غیرت دینی داشتن و اشداء علی الکفار و رحماء بی نهم بودن و عقاید و احکام و اخلاق را در جزم و عزم، در تفقه و تقید مهم شمردن.
خسروپناه در پایان گفت: حوزه علمیه انقلابی از این سه جریان شبه روشنفکری و شبه انقلابی و شبه حوزوی رنج می‌برد؛ این متن را نگاشتم تا باب گفتگو فراهم شود و بدون متهم ساختن افراد به این سه جریان، به تبیین بیشتر حوزه علمیه انقلابی پرداخته شود؛ اللهم وفقنا لما تحب و ترضی