خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

شنبه، 02 بهمن 1400
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان دیپی (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

پس از بمباران، یک دستم قطع و چشمانم ترکش خورده بود/ بچه‌ها با غسل شهادت به کارگاه می‌آمدند

ایسنا | فرهنگی و هنری، استان‌ها | شنبه، 25 دی 1400 - 11:35
یک جانباز و بازمانده از بمباران ۲۷دی دانشگاه تبریز که در جریان این حادثه، یک دستش قطع و چشمانش ترکش خورده بود با حضور در تحریریه خبرگزاری ایسنا، منطقه آذربایجان شرقی، به بیان ناگفته‌های آن روزها پرداخت.
دانشگاه،كارگاه،تبريز،روزها،شهيد،شكوري،دي،تسليحات،ساخت،روز،جه ...

خلاصه خبر

ایسنا/آذربایجان شرقی یک جانباز و بازمانده از بمباران ۲۷دی دانشگاه تبریز که در جریان این حادثه، یک دستش قطع و چشمانش ترکش خورده بود با حضور در تحریریه خبرگزاری ایسنا، منطقه آذربایجان شرقی، به بیان ناگفته‌های آن روزها پرداخت.
شکوری گفت: در اوایل انقلاب وقتی وارد دانشگاه شدم، حال و هوای دانشگاه مرا فرا گرفت و شروع به شک در مورد برخی اعتقاداتم کردم اما در دوران دفاع مقدس به عینه دیدم که چگونه دست و پای جوانان دانشگاهی قطع می‌شد ‌و پس از بمباران، چگونه همه ذکر «السلام علیک یا اباعبدالله» را می‌گفتند.
وی با اشاره به زندگی شهدای دانشگاه در دوران‌های مختلف و زندگی شهید فراهانی، یکی از شهدای این دانشگاه، گفت: فراهانی بعد از فوت تمامی اعضای خانواده‌اش، حتی یک وعده غذای گرم نخورده بود.
برگشتیم به شهر تبریز و پیکرش در دانشگاه تبریز تشییع شد.
این جانباز خاطرنشان کرد: بچه‌های ما اینگونه و با دانستن زمان شهادتشان، شهید می‌شدند، نه این‌که اصلا معنی شهادت را ندانند و در دی ماه سال ۶۵ نیز این بچه‌ها آن موقع با آغوش باز به کارگاه آمدند تا تسلیحات بسازند، نه این‌که کسی آمدنشان را تحمیل کند.
وی با انتقاد از وضعیت مشهدالشهدای دانشگاه تبریز، افزود: مادر شهید رضوان جو، سجده گاهش را در آغوش می‌گرفت.
ما هر شب با غسل شهادت به این کارگاه می‌آییم.
شکوری در مورد این‌که از چه زمانی ساخت تسلیحات در دانشگاه تبریز شروع شد، اظهار کرد: وقتی که نه دانشگاه تبریز و نه جهاددانشگاهی به این مورد ورود نیافته بودند، جواد فاتح، فرمانده تخریب وارد دانشگاه شد و به ما گفت که چاشنی مین برای عملیات‌ها نداریم.
آن زمان در دانشگاه هیچ کسی از نحوه ساخت آن چاشنی اطلاع نداشت.