خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

پنجشنبه، 07 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

ترجمه حسینقلی مستعان از «بینوایان» به چاپ بیست‌ونهم رسید

مهر | فرهنگی و هنری | دوشنبه، 08 آذر 1400 - 16:24
کتاب «بینوایان» اثر ویکتور هوگو با ترجمه حسینقلی مستعان برای بیست و نهمین بار توسط انتشارات امیرکبیر تجدید چاپ و راونه بازار نشر شد.
بينوايان،اسقف،والژان،مستعان،حسينقلي،هوگو،ژان،رمان،منتشر،ترجم ...

به گزارش خبرگزاری مهر، رمان «بینوایان» اثر ویکتور هوگو بی شک یکی از شاهکارهای تاریخ ادبیات جهان است.
وجوه انسانی این اثر آنقدر برجسته است که می‌توان آن را تراژدی انسان هم نامید.
این اثر به اکثر زبان‌های زنده دنیا ترجمه شده و تاکنون نیز آثار نمایشی زیادی با اقتباس از آن ساخته شده است.
این اثر سال ۱۳۱۰ توسط حسینقلی مستعان به فارسی برگردانده شد.
از سال‌ها پیش از انقلاب این ترجمه را انتشارات امیرکبیر منتشر می‌کند.
اکنون چاپ بیست و نهم آن (در دو جلد) به قیمت ۳۸۰ هزار تومان منتشر شده است.
حسینقلی مستعان، در مقدمه‌ای بر چاپ پنجم نوشته بود:
بینوایان هوگو مسلماً هرگز کهنه نخواهد شد و هرگز اهمیت و ارزشش تقلیل نخواهد یافت.
این یکی از کتب انگشت‌شماری است که اگر هزاران توفان سهمگین و سیل بنیان‌کن از مکتب‌ها و سبک‌ها از سرشان بگذرد همچنان استوار خواهند ماند و چیزی از عظمت ابدی‌شان کاسته نخواهد شد.
«بینوایان» به داستان وقوع انقلاب فرانسه در کنار روایت زندگی شخصیت ژان والژان می‌پردازد.
او که به دلیل دزدیدن تکه نانی نوزده سال را در زندان سپری کرده است، پس از تمام شدن ایام محکومیت، جایی برای رفتن ندارد و کسی پناهش نمی‌دهد، در اوج درماندگی و سیه‌روزی به خانه اسقفی پناه می‌برد، اسقف با خوشرویی و مهربانی از او پذیرایی می‌کند، ولی این مهمان ناخوانده، نیمه‌شب ظروف نقره اسقف را به سرقت می‌برد.
اما ساعتی بعد به دست ژاندارم اسیر می‌شود.
ولی بزرگواری اسقف مسیر زندگی ژان والژان را برای همیشه تغییر می‌دهد.
در بخشی از رمان «بینوایان» آمده است:
«پیش رویش دو راه می‌دید که هردو به یک اندازه سرراست بودند.
اما نکته همین بود که دو راه می‌دید؛ و این به وحشتش می‌انداخت زیراکه در مدت زندگیش هرگز جز یک خط مستقیم نشناخته بود.
بالاتر از همه، چیزی که رنجش را به منتهی درجه می‌رساند این بود که این دو راه متضاد بودند.
برگزیدن هریک از این دو راه متضمن طرد دیگری بود.
حقیقت در کدام یک از این دو است؟»