خاطرات به گِل نشسته
آن روز که آمد، از دوستی کهنهی لرستان با گل و خاک خبر داشت.
سیل آمد، خروشید و همهی آنچه زندگی نام داشت را با خود برد، امسال خرّهگیری زودتر از قرار سالهای قبل به سراغ لرستان آمد، گرچه پیراهن سیاه نپوشاند.
سیل نهتنها خانه و زندگی، که همهی دلگرمیهای کوچک و بزرگ مردم را هم با خود برد، اما نمیدانست این خانهها و مردمانش ریشه در صبر دارند و از میان انبوه درد و مصیبت، خاطرهها راهشان را از میان گلولای هم باز میکنند و دوباره لبخند میکارند و امید رسیدن روزهای نو میدهند.
