خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

یکشنبه، 30 خرداد 1400
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان کاوشگر عمیق (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):
رزولوشن صفحه شما برای نمایش نوار جستجو کم است!

موزه‌ای با آواهای زنده

ایسنا | برگزیده، فرهنگی و هنری | شنبه، 22 خرداد 1400 - 00:11
لیلا عسگری با بیان این‌که نام‌ها و مفاهیمی در زبان‌ها و گویش‌های ایرانی یافت می‌شود که در متون مکتوب، سخنی از آن‌ها نیست، می‌گوید زبان‌​ها و گویش‌​های ایرانی همانند موزه گسترده‌ای هستند که به جای اشیاء مادی، آواهای زنده‌ای را در قالب نام و کلام به نمایش می‌گذارند.
ايراني،اهميت،چموش،حفظ،مكتوب،قوم،فارسي،روشن،ايران،اوستا،كهن،ك ...

خلاصه خبر

گویش‌ها منابع شفاهی هستند که گاه عناصری را در خود نگه داشته‌اند که از منابعی مانند اوستا و دیگر متن‌های مکتوب دوره باستان نیز کهن‌ترند.
بعد از کشف و خواندن اوستا، بخش گسترده‌ای از تاریخ ما روشن شد.
برای روشن‌تر شدن موضوع مثالی می‌زنم؛ «چموش» واژه‌ای است که در زبان‌ها و گویش‌های ایرانی به کار می‌بریم و ریشه‌ و خاستگاه آن برای ما روشن نیست.
در فرهنگ‌های فارسی، این کلمه صفت به معنی اسب لگدزن ثبت شده است.
یک تحقیق نشان می‌دهد که این لفظ با نام ‌خدای موآب که در عهد عتیق از او نام برده شده، مربوط است.
در کتاب مقدس، این قوم به گستاخی، تکبر و غرور شناخته شده بودند.
و یَهُوه آن‌ها را قوم چموش (مهارکننده) خطاب کرده است.
چموش بدون هیچ آگاهی و نشانی از پیوند با نام‌ خدای چموش در زبان‌ها و گویش‌های ایرانی رایج است، این واژه حامل همان مفهوم غرور و گستاخی قوم موآب یا قوم پرستنده خدای چموش، یعنی قومی غیرایرانی است که به صورت نوعی دشنام یا سرزنش در زبان‌ها و گویش‌های ایرانی زنده مانده است.
بنابراین به احتمال بسیار، نام این خدا در باورها و اعتقادات اقوام کهن ایرانی دارای کاربرد خاصی بوده، که بر اثر گذشت زمان، از معنای اولیه و اصلی خود جدا شده است.