چگونه کودک پرسشگر داشته باشیم؟

ایسنا/کردستان یک استاد دانشگاه گفت: اگر بخواهیم کودکانمان پرسشگر باشند باید در آن ها ایجاد تردید و کنجکاوی کنیم و معلم و الدین هنگام طرح سوال کودک، خود را به تجاهل بزنند.
دکتر مظهر بابایی مترجم کتاب (کودکان پرسشگر) آموزش چالش برانگیز(در جست و جوی فرآیندهای علمی) در سلسله نشستهای معرفی کتاب که به همت سازمان انتشارات جهاددانشگاهی استان کردستان برگزار شد اظهار کرد: این کتاب شامل مقدمه ویراستار و نویسنده، 6بخش، نتیجه گیری، پیوست و منابع است.
وی افزود: ساختار کلی یک فصل کتاب بدین صورت است که، بعد از مقدمه نویسنده و ویراستار بخش اول شروع می شود که شامل قسمت های ده گانه بوده و نیز در هر بخش 3یا 4 سناریو وجود دارد که سناریوها حالت گفت و گو یا داستان مانند یا یک نقل قول از یک معلم فرضی یا واقعی با دانش آموزان خودش می باشد و دانش آموزانی که در این داستان هستند را می توان به کل مقاطع ابتدایی تعمیم داد.
این مولف گفت: بعد از سناریو بخش مقدمه وجود دارد که شامل بخش کوتاهی از هر فصل به منظور معرفی آن فصل به خوانندگان بوده و بعد از آن بدنه اصلی هر فصل شروع شده که شامل توضیح واژگان تخصصی آن فصل به زبان بسیار ساده است.
وی بیان کرد: قسمت چهارم شامل منابع مورد و ابزارهای لازم برای فعالیت های دانش آموز است که از طریق آن نتایج آزمایش را ثبت کرده و در قسمت پیوست تمام آن ابزارها را به ترتیب الفبا آورده است.
بابایی افزود: موارد بعدی نقش معلم، نقش کلاس و دانش آموزو ارزیابی، خلاصه و پرسش است، تمام والدین، معلمان، دانشجو معلمان، اساتید دانشگاه و خود کودکان از مقاطع ابتدایی به بالا می توانند از این کتاب استفاده کنند.
این استاد دانشگاه افزود: نویسنده این کتاب آقای ماکس دی بوو متولد 1904 در انگلستان است و در دانشگاه هرتفورت شایر تدریس می کند و به اسم مدرس آموزش پایه شناخته می شود؛ ترجمه این کتاب 8 ماه طول کشیده و متن آن بسیار روان و سلیس می باشد.
وی یادآور شد:یکی از ویژگی های مهم این کتاب استفاده از مثال های کاربردی و ساده، تصویر، شکل، نمودار و نیز جدول های مختلفی است که خلاصه کننده بخش های مختلفی از یک کتاب است.
بابایی عنوان کرد: یکی از سناریوهای مهم این کتاب ترغیب به پرسشگری می باشد، هر بخش یک عنوان فرعی از زبان کودک و یک عنوان اصلی از زبان نویسنده دارد.
وی افزود: به طور مثال خلاصه سناریوی شماره یک به این شکل است که، اگر معلم و والدین پرسش کودک را با جواب پرسش پاسخ دهند، سبب مرگ کنجکاوی و پرسشگری در کودک می شوند ولی اگر پرسش کودک را با پرسش پاسخ دهند سبب رشد خلاقیت و پرسشگری و ایجاد فرهنگ گفت و گو در کودک می شود.
به گفته این استاد دانشگاه، عوامل موثر در فرهنگ گفت و گو شامل،صبوری، عجله نکردن و اینکه هیچگاه به کودک نگوییم که این چه سوالی است که پرسیدی، می شود؛ بسیار مهم است که حس پرسشگری در کودک باقی بماند و چرا که ما هر پاسخی به آن بدهیم باعث شده که برای همیشه در ذهن کودک بماند.
مظهر بابایی گفت: اگر کودک سوال پرسید نباید سوال های او را مسخره کنیم و آن ها را سطحی و پیش پاافتاده بدانیم، اگر کودک سوال پرسید و سوالاتش برایمان نامفهوم بود ابتدا از خود کودک معنی و مفهوم سوالش را بپرسیم، در این کتاب اصلا مشاهده نشده که سوال کودک توسط معلم ها پاسخ داده شود.
این استاد دانشگاه در ادامه عنوان کرد: چند فرمول عجیب و جالب در این کتاب وجود دارد، اگر ما بخواهیم کودکانمان پرسشگر باشند باید در آن ها ایجاد تردید و کنجکاوی کنیم و معلم و الدین هنگام طرح سوال کودک خود را به تجاهل بزنند یعنی می دانند ولی طوری وانمود کنند که نمی دانند.
معلم و والد امروزی هر دو باید با کودک با هم یاد بگیرند و کشف کنند
وی در ادامه گفت: کودک بعد از اینکه با ابزارهای ساده و طرح پرسش هایش به دنبال کشف رفت فقط باید از او سوال کرده و نه تایید و نه رد کنیم چون هر کدام از اینها در کودک یک احساساتی را ایجاد می کند،اگر کودک مرتبا تشویق شود احتمالا مغرور می شود و دست از خلاقیت برمی دارد و متعاقبا اگر سرکوب شود حس کنجکاوی و پرسشگری اش را از دست داده و اعتماد به نفسش به شدت افت کرده و دچار فلج خلاقیت خواهد شد.
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: در این کتاب کودک یاد می گیرد که چگونه فرآیند حل مسائل را با مهارت های هفت گانه داشته باشد، اولین و مهم ترین کار این است که کودک همواره با یک مساله و ابهام روبرو شود و کاری که معلم و والدین باید انجام دهند این است که ساده سازی دانش را داشته باشند.
وی یادآور شد: مهارت بعدی این است که کودک هر آنچه را که کشف می کند بنویسد و نوشته هایش را بعدا بخواند و اصلاح کند، این بسیار مهم است که کودک از طریق بازی به این کشفیات برسد چون بازی همواره پر از یادگیری و لذت است، امری که در این کتاب بسیار روی آن تاکید شده همواره طرح پرسش از طرف والد و معلم است.
انتهای پیام