برنامه صدروزه آخر را فقط به جوجه یکروزه بپردازید!
رئیسجمهور دوباره از برنامه صدروزه پایانی برای «خدمت» به مردم خبر داد، درحالی که وزارتخانههای او از ورود جوجه یکروزه به بازار سیاه میگویند.
به گزارش مشرق، روزنامه جوان نوشت: جوجه یکروزه وارد بازار سیاه شد!
این خبر برای صد روز پایانی دولت یعنی اینکه در دو نوبت تولید مرغ با جوجه ریزی ۴۵ روزه، وضع روشنی نخواهید داشت و شاید مثل قرار واردات ۵۰ هزار تن مرغ یخزده از خارج، دوباره دولت در صد روزه آخر، مجبور شود دلار دیریاب و دشواریاب را برای واردات یکی از معمولترین و آسانیابترین غذاهای دنیا خرج کند.
غذایی با این مختصات: جوجه یکروزه، یک سالن و دان مرغ و ۴۵ روز انتظار و تمام!
ولی این سادگی در دولت تدبیر و امید به امر پیچیده و غیرقابل حلی تبدیل شده است تا آنجا که وقتی رئیسجمهور وعده میدهد که برای صد روزه آخر هم مثل صد روزه اول، «برنامه خدمت به مردم» تدارک دیده است، اذهان به این سمت میرود که به جناب ایشان پیشنهاد بدهیم در این فرصت صد روزه فقط به جوجه یک روزه برس تا مگر چارهای بیندیشید!
رئیسجمهور ظاهراً خود تلاش میکند که اوضاع در این دو، سه ماه پایانی بدون اظهارات شاذ و اعصابخرد کن به پایان نرسد.
به میان کشیدن بحث «برنامه صد روزه» در پایان هشت سال دولت انتظار، آن هم در حالی که برنامه صد روزه اول فقط یک شعار بود و بعدها از سوی خود رئیسجمهور تکذیب و مخاطبان متهم به بدفهمی شدند، یعنی که آقای روحانی میخواهد با رسانهها و منتقدان و در واقع با مردم سر جر و بحث را باز کند.
اگر از مردم پرسیده شود، چه خاطره یا چه دستاوردی از برنامه صدروزه دارید، چه خواهند گفت؟
حتی اگر از وزرای دولت بپرسید، چه برای گفتن دارند؟
با این حال روحانی دوباره حرف از برنامه صد روز آخر میزند، آن هم برای خدمت و البته «اگر بگذارند!»: «همچنان که در ابتدای دولت یازدهم برنامهای برای صد روز ابتدایی داشتیم، امیدوارم با یک برنامه صد روزه پایانی هم قدمهایی را برای خدمت به مردم برداریم»!
جوجه یک روزه که با قیمت ۴۲۰۰ تومان به فروش میرسید، ظاهرا به حدود ۶ هزار تومان رسیده است.
البته برخی معتقدند ایران با داشتن بیش از ۲۰ هزار مرغداری بزرگ در سراسر کشور نمیتواند و نباید با معضلی به نام قاچاق جوجه یک روزه مواجه شود و این فرافکنی دولتیها صرفاً برای فرار از بیتدبیری در بازار مرغ بوده است.
با این حال هر چه هست، الان جوجه یک روزه شده است دغدغه دو وزارتخانه و این دو وزارتخانه در روزهای گذشته یکدیگر را به قصور در وضع بازار جوجه و مرغ متهم کردند.
از طرفی اوضاع مذاکرات وین و پیوندی که خواه ناخواه با وضع اقتصاد و سپس وضع انتخابات خواهد گذاشت، موضوع کمبودهای کالا را در ایران برای مردم با مسائل سیاسی پیوند زده است و این یک نقطه ضعف برای دولت است که مسیری را طی کند که درست یا غلط، افکار عمومی هر کمبود و قصور و تقصیری را با یک پشت پرده سیاسی تفسیر و تأویل کند.
برخی معتقدند اوضاع وین خوب است و توافقی هم شده است و فقط اطلاعرسانی آن قطرهچکانی است و تیم مذاکرهکننده تلاش میکند کار را دشوار نشان دهد تا در لحظه اعلام توافق جای «خسته نباشید» را در زبان افکار عمومی برای خود حفظ کرده باشد!
برخی دیگر میگویند تیم مذاکرهکننده نتیجه مشخصی از مذاکرات وین نگرفته، اما برای آنکه در داخل به خاطر فرسایشی شدن آن با سرزنش و نقد روبهرو نشود، هر بار که از جلسه خارج میشود، مذاکرات را «روبه جلو» و «جدی» و «در مرحله رسیدن به یک پیشنویس»، ارزیابی میکند.
هرچه که هست مردم از دولت انتظاراتی دارند که فرقی نمیکند در صد روز آخر باشد یا در یکی از صدروزههای میانی.
دولت اگر همتی و قدرتی دارد صراحتاً به مردم بگوید چگونه میتواند بدون خرج دلارهای صندوق ذخیره و بدون واردات، مشکل جوجه یکروزه را حل کند؟
در این صورت شاید اقبال مردم به دولت و نامزد جریان دولت در انتخابات پیشرو بیشتر از اقبالی باشد که انتظار دارند از به نتیجه رسیدن مذاکرات وین ببینند!