سند همکاری ایران و چین، سندی فراتر از قرارداد و تفاهمنامه
سندی که به امضا وزرای خارجه دو کشور رسیده، نه قرارداد است و نه تفاهمنامه، بلکه سندی راهبردی است که بیشتر ماهیت نقشهی راه و چهارچوب همکاری و زمینههای مشارکت را برای دو طرف دارد.
به گزارش خبرنگار مهر، حجت اله صیدی، از مدیران ارشد نظام بانکی در یادداشتی به ابعاد سند همکاری ایران و چین که دیروز به امضای وزرای خارجه دو کشور رسید، پرداخته است که متن کامل آن از نظرتان میگذرد:
به عنوان کارشناسی که سند موسوم به «برنامه همکاری جامع بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین» را خوانده و در برخی جلسات بررسی آن از جنبههای پولی، مالی و سرمایهگذاری شرکت داشتهام، نکات زیر را برای اطلاع عزیزانی که دل در گرو ایران و ایرانیان دارند، عرض میکنم:
سندی که به امضا وزرای خارجه دو کشور رسیده، نه قرارداد است و نه تفاهمنامه یا توافقنامه، بلکه سندی راهبردی است که بیشتر ماهیت نقشهی راه و چهارچوب همکاری و زمینههای مشارکت را برای دو طرف دارد.
در عرصهی جهانی و تعاملات بینالمللی، وجود چنین اسنادی برای هر کشوری نوعی دارایی و ظرفیت تولید ثروت به شمار میرود، فارغ از آنکه بین آلمان و ژاپن باشد یا کانادا و ترکیه.
اینکه ایران با دومین قدرت اقتصادی جهان چنین سندی را مبادله میکند، یک دستاورد مهم و ارزشمند است.
در هیچکدام از بندهای سند، جملهای که نشاندهنده برتری یک طرف بر دیگری یا ضعف یکی در مقابل دیگری داشته باشد، ملاحظه نمیشود و از موضعی برابر و با رویکرد برنده-برنده و عزتمندانه تهیه شده است.
عملیاتی کردن مفاد این سند، نیاز به دو گروه اسناد دارد؛ نخست برنامهی اقدام و عمل (Action Plan) و در مرحله بعد قراردادهای تعهدآور موردی برای هر طرح.
بنابراین حفظ منافع ایران در عمل، بستگی به این اسناد و اجرای آن دارد.
به این ترتیب لازم است قدر فرصتها را بدانیم و از ارتقا و توسعه همکاریهای بینالمللی ایران بزرگ حمایت کنیم.
