چه زیبایی‌هایی را در تور مجارستان می‌توان دید؟

مجارستان با دژهای مستحکم، دریاچه‌های خیره‌کننده، غارهای شگفت‌انگیز، جنگل‌های انبوه و کلیساهای باشکوه در انتظار گردشگران است پس هر چه زودتر برای یک سفر جذاب به این کشور، با تور مجارستان آژانس «رزسفید جهان» آماده شوید.
به گرارش ایسنا، بنابر اعلام آژانس رز سفید جهان، مجارستان کشوری است که با مردمان مهربان، میهمان‌نواز و البته مناظر طبیعی مثال‌زدنی‌اش هر توریستی را مسحور می‌کند.
تور مجارستان آژانس «رز سفید جهان» شما را به این سرزمین اسرارآمیز که در ادامه با برخی از زیبایی‌های آن آشنا می‌شوید، راهی می‌کند، تا سفری لذتبخش و به یادماندنی را تجربه کنید.
سنتندره
سنتندره یا «سینت اندروز» یک دروازه هنرمندانه رو به یک شهر آرام است.
این شهر که تنها ۲۰ کیلومتر از پایتخت فاصله دارد، بهترین مکان برای دیدن جاذبه‌های گردشگری اطراف بوداپست است.
سنتندره جزو آن شهرهایی است که هر گردشگری آرزوی دیدن چشم‌اندازهای زیبا و قدم زدن در خیابان‌های سنگ‌فرش آن را دارد.
خانه‌های رنگارنگ به سبک معماری باروک، گالری‌های هنری، موزه‌ها، کافه‌ها و فروشگاه‌ها، آنقدر زیبا هستند که برای چند روز گردشگران را مشغول خود کنند.
اِگِر
«اِگِر» به شهر خونین مجارستان شهرت دارد؛ ولی نگران نشوید؛ این صفت به تاریخ پیوسته است.
با پرسه زدن در کوچه و خیابان‌های آن، متوجه اثرپذیری شگرف این شهر از معماری ترکیه خواهید شد که گواه حمله ترکیه به این کشور است.
در کنار ساختمان‌های باروک و نئوکلاسیک، قلعه اگر، کلیسای جامع باسیلیکا، برج جادویی، لیسیوم، تالار کانتی و تاکستان‌های زیبا ازجمله جذابیت‌های این شهر هستند.
استرگم
بسیاری استرگم را راوی تاریخ مجارستان می‌دانند.
این شهر با بیشترین شمار کلیساها در بین تمامی شهرهای مجارستان، بیشترین اثر را از دین مسیحیت پذیرفته است.
بزرگترین کلیسای مجارستان، «کلیسای استرگم باسیلیکا» در این شهر مستقر شده است.
همچنین بنا بر گفته بسیاری از افراد، موزه این کلیسا بزرگترین کلکسیون مربوط به آثار دین مسیحیت را در خود گنجانده است.
این شهر در سده‌های بین دهم تا سیزدهم میلادی، پایتخت مجارستان نیز بوده است.
دبرتسن
«دبرتسن» پس از بوداپست، دومین شهر بزرگ مجارستان و زمانی پایتخت آن بوده است.
هرچند دبرتسن تاریخچه منحصربه‌فردی برای خود دارد، ولی بیشتر به‌عنوان دروازه ورود به بزرگترین دشت‌های سرسبز مجارستان و به‌ویژه «پارک ملی هورتوباگی» شهرت دارد.
«کالج کالوینیست»، کلیسای بزرگ، موزه «دِری» و «تیمار هاز»، مرکز هنرهای معاصر و مدرن، دریاچه «فانزیکا» و کارناوال گل در ماه اوت، برخی از دیدنی‌های دبرتسن هستند.
تیهانی
«تیهانی» یک روستای تاریخی بسیار زیبا در منطقه دریاچه «بالاتون» است.
یکی از دلایل شهرت تیهانی، به منطقه «اَبی» مربوط می‌شود؛ جایی که نخستین نشانه‌های مربوط به زبان مجارستانی در آن کشف شد.
هر موقع از سال که به کلیسای فعال این روستا سر بزنید، مملو از ازدحام گردشگران علاقمند است.
خانه «لَوِندِر»، موزه قومی روباز، موزه «بندیکت ابی» و طبیعت «لوکزی» ازجمله جاذبه‌های این منطقه برای گردشگران هستند.
اِگتلک
«اگتلک» با حدود ۴۴ کیلومترمربع مساحت، یک روستای تاریخی و دروازه‌ای رو به یکی از میراث‌های جهانی محبوب در فهرست یونسکو محسوب می‌شود.
از جذاب‌ترین مکان‌هایی که ما با همسفران خود در سفر به اگتلک از آنها بازدید می‌کنیم، غارهای این منطقه هستند.
غار «بارادل» اگتلک شگفت‌انگیزترین اشکال «استالاکتیتی» در سراسر دنیا را در خود جای داده است.
«راکوزی بارلانگ» و «اسلواک کارست» از دیگر غارهای محبوب این منطقه هستند.
لیلافورد
«لیلافورد» یک منطقه بکر عالی برای بازدید از پارک ملی بوک و کوه‌های بوک است.
تنها در پارک ملی بوک علاوه بر بیش از هزار غار زیبا، چند دریاچه آب شیرین و جنگل‌های انبوهی که مناسب پیاده‌روی هستند، وجود دارند.
در کنار اینها، آبشار لیلافورد، بلندترین آبشار مجارستان نیز در این منطقه قرار گرفته است.
حمام کردن در آب‌های داخل غارها یکی از محبوب‌ترین فعالیت‌ها در میان گردشگران این منطقه محسوب می‌شود.
شپرن
«شپرن» در شمال غرب مجارستان، یکی از شاهدان زنده تاریخ رنگارنگ کشور مجارستان است.
این شهر مرکز پادشاهی بسیاری از حکمرانان مختلف از سلتی‌ها، رومی‌ها و ژرمن‌ها گرفته تا آوارها، اسلاوها و مجاری‌ها بوده است.
هرچند امروزه همه آنها این شهر را رها کرده‌اند، ولی ردپای تمامی‌شان در جای‌جای این شهر باقی مانده است.
از فرهنگ مردم این شهر گرفته تا معماری ساختمان‌های آن، همگی گواهی از آن دوران هستند.
در این میان، دریاچه «نوسیدل»، برج «فایرواچ» و کارخانه شکلات‌سازی «هارِر» معمولاً برای گردشگران جذابیت خاصی دارند.
توکای
«توکای» به سرزمین رویایی تاکستان‌های مجارستان شهرت دارد.
این شهر کوچک که تنها ۲۸ کیلومترمربع مساحت دارد، چشم‌اندازی خارق‌العاده رو به تپه‌های «زمپلین» داشته و انگورهای منحصربه‌فرد و خوشمزه‌اش معروف هستند.
توکای کمی بیشتر از چهار هزار نفر جمعیت داشته و شهرهای «کورمونوش» و «اوستریش» خواهرخوانده‌های آن محسوب می‌شوند.
نخستین سندی که در آن به نام این شهر اشاره شده است، به سال ۱۳۵۳ میلادی بازمی‌گردد.
انتهای رپرتاژ خبری