«بردخون» شهری میان کوه، دشت و دریا+تصاویر

بردخون شهری میان کوه، دشت و دریا در سال ۵۹ به بخش تبدیل شد و در سال ۷۹ به شهر و شهرداری در آن مستقر شد و دارای دو دهستان است.
به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان دیر، اگر از اتوبان چغادک کنگان حرکت کنیم به سه راه بردخون می‌رسیم و پس از حرکت به سمت غرب روستای کناری دروازه ورودی بردخون را می‌بینیم و دارای معادن شن و ماسه و باغ‌های خرما است، در غرب روستا تپه‌های ماسه‌ای با درختان کهور خودنمایی می‌کند و امامزاده محمد در خروجی روستا واقع شده که فضای مناسبی برای حضور مردم فراهم کرده و روزانه شاهد حضور افراد بومی و مسافرانی از مناطق دیگر هستیم.
سپس به روستای وحدت آباد می‌رسیم که پس از سیل سال ۶۵ و با حضور و مشارکت مردم چند روستای سیل زده ساخته شد و با تلاش مردم و پشتکار آنان و جوانان جویای علم به روستایی علمی تبدیل شده، در جنوب روستا تپه‌های ماسه‌ای و درختان خودرو خودنمایی می‌کند و شرق آن به جنگل کنار به نام بالبالو منتهی می‌شود.
امامزاده پیرمراد در دل جنگل کنار قرار گرفته که به همت شورای اسلامی و دهیاری دارای فضای مناسبی برای استراحت و اسکان فراهم شده و محلی برای حضور مردم و مسافران است.
در غرب وحدت آباد روستای آبکش قرار دارد که نزدیک‌ترین مسیر برای رسیدن به امیردیوان است و مزارع کشاورزی آن را محاصره کرده و از شرق به روستای وحدت آباد و از غرب به روستای مغدان می‌رسد.
روستای آبکش قبل از این در قسمت شمال جاده بردخون کناری قرار داشته که به دلیل سیل، مردم به مکان فعلی نقل مکان کرده‌اند.
روستای مغدان از روستاهای ریشه دار و قدیمی منطقه است که مورد توجه بزرگان بوده و شعر کلاغا یاد معدو درباره این روستا سروده شده، این روستا نیز در حاشیه تپه‌های ماسه‌ای واقع شده و مزارع گوجه فرنگی نیز در همسایگی روستا قرار دارد.
روستای شهنیا در غرب روستای مغدان واقع است و رشد طولی دارد، این روستا نیز دارای فرهنگی ریشه‌دار است که وجود امامزاده‌ها و همجواری با رودخانه مند و جنگل درختان انار شیطان بر اهمیت آن افزوده و توریج با طبیعت و نمای زیبا آماده گردشگران است.
روزگاری درختان نخل آن را محاصره کرده بودند و درختان حمیدو در حاشیه روستا ثابت قدم بودند اما امروز به مرور خلوت و کم شده اند.
روستای سجادیه، هدف گردشگری استان
روستای سجادیه که نام قدیمی آن احشام کهنه بود در همسایگی شهر بردخون قراردارد و کم کم به شهر وصل می‌شود و به عنوان یکی از 24 روستای هدف گردشگری استان تعیین شده است.
این روستای قدیمی که سادات از اهالی آن هستند روزگاری محل زندگی مردم قدیمی بردخون در زمان برداشت خرما بوده که مردم با برگ درخت خرما اماکنی برای اسکان و زندگی می ساختند و مدتی در آن سکنی داشتند.
مردم این روستا از دیرباز به کشاورزی اشغال داشته و جنگل‌های انبوه و فضای باطراوت و سرسبز آن موجب جذب مردم و حضور در آن می‌شده است.
قلعه زندان، پارک جنگلی، مزارع سرسبز کشاورزی، سدهای ذخیره آب و تپه های ماسه‌ای اطراف آن روستا را به محلی برای بازدید و سیر سیاحت مردم تبدیل کرده و وجود چاه‌های متعدد معروف به خنی از دیگر جاذبه‌های این روستا است.
بردخون مهد بزرگان
شهر بردخون نیز مهد عالمان و بزرگانی مانند سیدعلی رکنی حسبنی، شیخ عبدالنبی بحرانی، مفتون بردخونی، زیرودی، شیخ عبدالمهدی بحرانی، حاج ابراهیم طاهری، شیخ علی بحرانی، سیداسدالله رکنی حسینی و سیدمحمد حسینی و سادات حسینی و رکنی حسینی بوده است.
این شهر حوزه علمیه‌ای داشته که محل تحصیل علما و بزرگانی از بردخون و مناطق دیگر بوده و خالوحسین بردخونی همرزم رییسعلی از این خطه برخاسته و سردار شهید یوسف بردستانی و شهدای دیگر نیز در این دیار پرورش یافته‌اند.
جزایر چهارگانه تهمادو و خان و ام‌الگرم و نخیلو، منطقه حفاظت شده مند با گیاهان و جانوران کمیاب، جنگل‌های حرا، ساحل خورخان، آبشار گزخون، خانه مفتون، امامزاده‌ها و مقبره شیخ عبدالنبی و علمای بردخون و بقایای آثار باستانی و قدیمی در جنوب بردخون و اعنای کلاتو از دیگر جاذبه های دیدنی است.
علفزار سورا، نخلستان های زیبا، تپه‌های ماسه‌ای و بکر از جاذبه‌های دیگر بردخون است که همواره مورد توجه مردم و گردشگران کشور قرار می‌گیرد.
امروزه نیز شاهد بزرگان و علمای ارزشمندی برخاسته از بردخون در مناصب و مسؤولیت‌های مهم کشور هستیم و بیشتر امام جمعه‌های استان از این منطقه هستند.
بردخون کهنه نیز در نزدیکی دریا قرار دارد و دارای قدمت زیادی است که تعدادی از مردم این روستا خالوحسین بردخونی را در مبارزه با استعمار همراهی کرده‌اند.
گمرک بردخون در سالهای دور از رونقی خاص برخوردار بوده و مردم این منطقه با کشورهای حاشیه خلیج فارس رفت و آمد داشته‌اند، این روستا نیز دارای امامزاده‌هایی است که زیارتگاه مردم شده است.
روستاهای دیگری نظیر شیبرم، ملسوخته، گزخون، نره کو، دروداحمد، زیدون، کالو، چاه پهن، ملگنزه، کمال احمدی در مسیر ساحلی بردخون دیر واقع است و برخی روستاها نیز غیرمسکونی شده و اهالی به شهرهای دیگر مهاجرت کرده‌اند، روستای نره کو نیز به عنوان روستای بومگردی بخش انتخاب شده که بافت قدیمی و سنتی آن هر گردشگری را جذب می کند.
جمعیت شهر بردخون پنج هزار و 323 نفر و جمعیت بخش بیش از ۱۲هزار نفر و مساحت آن ۲۴۷کیلومتر مربع و ارتفاعش از سطح دریا ۱۵متر است که مختصات جغرافیایی ۲۸درجه و ۴دقیقه عرض شمالی و ۵۱درجه و ۲۸دقیقه طول شرقی دارد.
بردخون در سال ۵۹ به بخش تبدیل شد و در سال ۷۹ به شهر تبدیل و شهرداری در آن مستقر شد و دارای دو دهستان بردخون و آبکش است.
اگر اسکله بردخون تکمیل و راه اندازی شود و به بخش های صیادی، کشاورزی و گردشگری توجه بیشتری شود و منابع گازی پارس شمالی فعال شود آینده‌ای درخشان و نمونه در انتظار این منطقه خواهد بود که با وجود و تلاش مردان و زنان این دیار به توسعه‌ای پایدار و همه جانبه خواهد رسید.
گزارش: نامجو زحمتکش
انتهای پیام/ر