رویای «جامعه استریل»؛ تقاضای بشر برای زندگی جاودان

ایسنا/خراسان رضوی آنچه شیوع کرونا را متمایز کرده، احساس جهانی ضعف در زندگی بیولوژیک انسان و نیاز به «جامعه استریل» و به دور از هرگونه مخاطره، است.
رویای «جامعه استریل» اساساً در تقاضای بشر برای زندگی جاودان پایه‌گذاری شده است.
یکی از مهمترین عواقب شیوع ویروس کرونا، ایجاد اضطراب اجتماعی در سرتاسر جهان است.
این امر نگرانی‌های جدی را برای شهروندان در همه کشورها حتی در جوامع بدون شیوع، ایجاد کرده‌است.
احساس ناامیدی به ویژه در میان نسل جوان نشان‌دهنده چگونگی مواجهه جوامع با خطرات آسیب‌پذیر است.
مخاطرات اجتماعی بخشی از زندگی روزمره هستند.
جامعه‌شناس آلمانی اولریچ بک آن را به عنوان روشی منظم برای مقابله با خطرات و نا امنی‌های ناشی از مدرنی‌سازی تعریف می‌کند.
او این مسأله را به یک تغییر گسترده که آن را «مدرن‌سازی رفلکسی» می‌نامید، نسبت می‌دهد، جایی که عوارض ناخواسته و غیرقابل پیش‌بینی معکوس زندگی مدرن بر مدرنیته بوده و اساس تعریف آن را زیر سوال می‌برد.
شیوع کروناویروس نشان می‌دهد که مخاطرات اجتماعی منجر به آسیب‌های اجتماعی می‌شود.
اگرچه زنان باردار، خانواده‌های دارای فرزند، افراد مسن‌تر، افراد دارای معلولیت و افراد کم درآمد از آسیب‌های نامتناسبی در اپیدمی و بلایای طبیعی رنج می‌برند، در مورد اپیدمی کرونا همه گروه‌های جوامع احساس خطر می‌کنند، لذا در مخاطرات اجتماعی نیاز است تا سرمایه‌گذاری‌های بزرگی در جهت مطالعه بر روی دانش و ارتباطات مربوط به مخاطرات، عمدتا با هدف مدیریت تضاد عقاید در رابطه با بزرگنمایی خطرات و اضطراب و بدگمانی جامعه در مورد بهداشت عمومی و امنیت شخصی، صورت گیرد.
شیوع ویروس کرونا و پیامدهای اجتماعی و مرتبط با سلامت آن، به عنوان یکی از مهمترین وقایع اجتماعی بشر در قرن 21 در نظر گرفته شده است.
آنچه این شیوع را متمایز کرده، احساس جهانی ضعف در زندگی بیولوژیک انسان و نیاز به «جامعه استریل» و به دور از هرگونه مخاطره، است.
رویای «جامعه استریل» اساساً در تقاضای بشر برای زندگی جاودان پایه‌گذاری شده است.
ترس از قرار گرفتن در معرض بیماری، منجر به رفتارهای غیرمنطقی در جامعه شده است.
علاوه بر این، این امر منجر به سیاست‌های غیرمعقول توسط سیاست‌گذاران برخی کشورها شده است.
به طوری که می‌توان دید که مقاومت در بسیاری از کشورها به پایین‌ترین حد خود رسیده و مردم برای فرار از ویروس دست به هر کاری می‌زنند.
این تقاضا تاثیرات خاص خود را بر روی سیاست‌گذاران گذاشته است، و آنها را مجبور به انجام فعالیت‌هایی می‌کند، که می‌دانند کمکی نکرده و موثر نخواهد بود.
انتشار این ویروس این ذهنیت را به وجود آورده است که چگونه سیستم بهداشت و درمان چین توانسته مشکلات ناشی از مرگ و میر بیماران و مشکلات مرتبط با قرنطینه بیماران را مدیریت کند.
این مسائل توسط گروه‌های مختلف مردم در کشورهای مختلف مورد بحث قرار می‌گیرد.
یکی از درگیری‌های مهم مردم غیرقابل پیش‌بینی بودن اوضاع و مشخص نبودن زمان کنترل بیماری و جدی بودن خطر است.
همچنین این مسائل به همراه برخی تحلیل‌ها و اطلاعات غلط می‌توانند نگرانی افراد را افزایش دهند.
از طرفی استرس ناشی از این اوضاع می‌تواند باعث اختلالات روانی شایعی از قبیل اضطراب و افسردگی شوند.
با توجه به موارد مشابه، در چنین شرایطی نگرانی‌های جدی از قبیل ترس از مرگ در بیماران و عصبانیت و ترس از تنهایی در افراد قرنطینه به وجود می‌آید.
افراد حاضر در قرنطینه امکان داشتن ارتباطات فردی و اجتماعی و برگزاری مراسم سنتی خود را از دست می‌دهند، که این امر خود یک پدیده استرس زاست.
از موارد مذکور می‌توان نتیجه گرفت که مداخلات روانشناختی در مواجهه با این بحران‌ها، بخشی از سیستم مراقبت‌های بهداشتی در زمینه بهداشت عمومی است.
به نظر می‌رسد علاوه بر تلاش در سطوح مختلف جهت جلوگیری از شیوع این بیماری و سایر شرایط نگران‌کننده مرتبط با آن، بعد روانی این مساله در افراد مبتلا و همچنین افراد قرنطینه، مورد بررسی قرار گیرد.
در نتیجه همکاری روانپزشکان و روان‌شناسان در کنار سایر گروه‌های پزشکی، در زمینه این بیماری ضروری به نظر می‌رسد.
اما آنچه مهم است این است که کنترل بیماری نیاز به مدیریت صحیح، جامع و همچنین توجه به مراقبت‌های بهداشت روان دارد.
همچنین در رابطه با انتقال ویروس کرونا از مادر به جنین نیز مطالعات زیادی انجام شده است.
یک مطالعه مروری گذشته‌نگر بر سوابق پزشکی 9 زن باردار مبتلا به ویروس COVID-19 که در بیمارستانی به نام ژونگان در ووهان چین از تاریخ 20 تا 31 ژانویه بستری بودند، انجام شد.
بررسی انتقال عمودی داخل رحمی توسط نمونه مایع آمنیوتیک، خون طناب جفتی و نمونه برداری به وسیله سوآپ از گلو نوزادان به منظور وجود ویروس SARS-COV-2و بررسی نمونه اولین شیر مادر به منظور ارزیابی وجود ویروس COVID-19 در شیر مادر انجام شد.
تمام 9 زن آزمایش شده در سه ماهه سوم خود سزارین شدند و زایمان زنده داشتند.
هیچکدام از نوزادان تازه متولد شده آسفیکیسیا نداشتند و نمره آپگار آنها بالا بود.
بنابراین، علائم بالینی نمونیای COVID-19 در زنان باردار مشابه با افراد غیر باردار بود و هیچ مدرکی مبنی بر انتقال داخل رحمی و عمودی بیماری در زنان باردار مبتلا به عفونت COVID-19 وجود ندارد.
در مطالعه دیگری خصوصیات هماتولوژیک نشان داد ویژگی‌های ناحیه محدودکننده گیرنده گونه SARS-COV-2 شبیه گونه SARS-COV-1 بود بنابراین خطر انتقال عمودی ویروس COVID-19 ممکن است به اندازه گونه SARS-COV-1 پایین باشد.
همچنین مطالعات گذشته نشان داد ابتلا به ویروس سارس در دوران بارداری با عوارض نامطلوبی مانند سقط جنین، زایمان زودرس، محدودیت‌های رشد داخل رحمی، لوله‌گذاری داخل حنجره، بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه و اختلالات انعقادی داخل عروقی منتشر، همراه است.
بنابراین، رفتار COVID-19 برخلاف رفتارهای گزارش‌شده توسط محققان دیگر است، زیرا آن‌ها عوارض جانبی نامطلوب کمتری را برای مادر و نوزاد گزارش کردند و پیامدهای بارداری COVID-19 را ناچیز برشمردند.
از طرف دیگر، در مطالعه دو مورد مبتلا به عفونت MERS-COV در دوران بارداری و بررسی متون انجام شده توسط «Alfaraj» و همکاران، گزارش شده است که از 11 زن باردار مبتلا به عفونت MERS-COV، در 10 بیمار عوارض نامطلوب مشاهده شد.
6 نفر (55 درصد) از نوزادان در بخش NICU و سه نفر(27 درصد) از آنها فوت کردند.
همچنین به دلیل نارسایی شدید تنفسی مادران، دو نوزاد به طور نارس به دنیا آمدند.
در مقاله ای که در 12 فوریه 2020 در مجله« Medscape» منتشر شد، بیان شد که از آنجا که 2019-nCOV رفتاری مشابه با MERS-CoV دارد، باید هر مادر بارداری که به عفونت 2019-nCOV مشکوک است، به‌طور منظم مورد بررسی قرار گیرد.
همچنین اگر عفونت 2019-nCOV در دوران بارداری تأیید شود، مادر و جنین باید به‌طور منظم پیگیری شوند.
علاوه بر این ، در نظری که در 12 فوریه 2020 در مجله «لنست» منتشر شده است، توصیه می‌شود نوزادان متولد شده در خانم‌های مبتلا به عفونت COVID-19 مشکوک یا تأیید شده، حداقل برای دو هفته پس از تولد از مادر جدا شده و از شیر مادر تغذیه نشوند و از تماس نزدیک با مادر تا زمانی که به COVID-19 مشکوک یا آلوده است، جلوگیری شود.
به دلیل فقدان اطلاعات کافی در مورد نمونیای COVID-19 در دوران بارداری، تمام زنان باردار مشکوک به عفونت با COVID-19 باید به‌صورت گسترده غربالگری شوند و در صورت تایید عفونت، هم مادر و هم جنین باید به طور گسترده پیگیری شوند.
همچنین ، شواهد کافی برای مشخصه‌های بالینی و انتقال عمودی COVID-19 در دوران بارداری و زایمان وجود ندارد.
شناسایی علائم بالینی عفونت COVID-19 در زنان باردار مبتلا به ویروس در مقایسه با افراد غیر باردار و ارزیابی تأثیر آن بر دروان حاملگی و سلامت نوزاد بسیار مهم است.
منابع:
*کلاته‌ساداتی، الف.
(2020).
«دیدگاه جامعه شناختی در مورد شیوع کرونا ویروس: مخاطرات جامعه، آسیب‌پذیری جهانی و مقامت‌پذیری شکننده».
مجله پزشکی شیراز.
*زندی‌فر، الف.
(2020).
«ترجمه آخرین مقالات کووید 19 از محققان ایرانی: سلامت روان ایرانیان در همه‌گیری کووید 19».
مجله روان‌پزشکی آسیا.
دوره 51
*مردانی، م و دیگران.
«انتقال عمودی ویروس کووید 19 در بارداری».
بایگانی بیماری‌های عفونی بالینی
انتهای پیام