برخی از اصطلاحات چیلر

گروه کارخانجات ساران به عنوان یکی از پیشگامان صنعت تهویه مطبوع در ایران، در ردیف بزرگ‌ترین تولیدکنندگان جهیزات سرمایشی و گرمایشی در خاورمیانه قرار دارد.
به گزارش ایسنا، بنابر اعلام گروه کارخانجات ساران، برخی از اصطلاحات رایج دستگاه چیلر در صنعت تهویه مطبوع به شرح زیر است :
سیکل تبرید:
این فرآیند چگونگی حرکت مبرد درون محفظه چیلر یا هر سیستم تبریدی را توضیح می‌دهد.
کمپرسور، تولید کننده نیروی محرکه مبرد، در سیکل تبرید می‌باشد.
ماده مبرد به‌شکل گازی با فشار و دمای بالا از کمپرسور خارج و وارد کندانسور می‌شود.در این مرحله، کندانسور مبرد را خنک می‌کند و انرژی حرارتی آن را به هوای محیط می‌دهد.
پس، مبرد کندانسور را به‌صورت مایعی با فشار بالا ترک می‌کند.سپس، مبرد به ‌طرف شیر انبساط حرکت کرده و در آن، با کاهش فشار، تبدیل به مخلوطی از بخار و مایع کم‌فشار می‌شود.سپس، مبرد از درون اواپراتور می‌گذرد که، گرمای نامطلوب ساختمان به آنجا منتقل شده است.این امر مبرد را به‌جوش می‌آورد و به بخاری کم‌ فشار تبدیل می‌کند.
در طول فرآیند تبخیر، مبرد حرارت نامطلوب محیطی را نیز جذب می‌کند و، سپس، کمپرسور، با مکش آن به‌درون خود، سیکل را باز تکرار می‌کند.
ماده مبرد:
سیالی با ویژگی های خاص است که در سراسر مدار داخلی چیلر در گردش است و حرارت نامطلوب را از اواپراتور جذب و آن را به کندانسور انتقال می‌دهد که در نتیجه ساختمان یا به عبارت دیگر محیط در تماس با اواپراتور خنک می شود.
حالت ماده مبرد در طول سیکل تبرید میان دو فاز مایع و گاز تغییر می‌کند.این ماده به‌کمک کمپرسور گرداگرد چیلر جریان می‌یابد.مادة مبرد دائماً درون محفظة چیلر باقی می‌ماند و، همواره، از آب حاصل از میعان و آب سرد جدا نگهداشته می‌شود.
مواد مبرد با اسامی خاصی همچون “R۱۳۴A”، “R۱۲۳۳ZD”، و نظایر آن شناخته میشوند که هرکدام برگرفته از فرمول شیمیایی انها است.
کندانسور:
کندانسور بخشی از چیلر است که در آن، حرارت نامطلوب ساختمان، به هوای محیط بیرون منتقل می‌شود.
مبردی که حرارت نامطلوب جذب شده در اواپراتور را با خود به همراه دارد، به صورت گازی پرفشار و دما بالا وارد کندانسور شده و با تخلیة انرژی حرارتی خود در کندانسور، به‌صورت مایعی پرفشار آن را ترک می‌کند.
آب کندانسور:
آبی است که میان برج خنک کننده و کندانسور چیلر آب‌خنک جریان می‌یابد.
این آب تمام حرارت نامطلوب درون کندانسور، که از طریق ماده مبرد به آنجا منتقل شده است، را جذب خود میکند، سپس، به برج خنک کننده فرستاده شده تا پس از دفع حرارت و تخلیة آن به اتمسفر، مجدداً جهت جذب حرارت به کندانسور باز گردانده شود.
عموما، دمای جریان آب ورودی به برج معادل ۳۲ درجة سانتی‌گراد یا ۸۹.۶ درجه فارنهایت، و دمای آن در بازگشت معادل ۲۷ درجة سانتی‌گراد یا ۸۰.۶ درجة فارنهایت خواهد بود، که البته، این اعداد مقادیری کلی هستند و دماهای واقعی بسته به شرایط می‌تواند متفاوت باشد.
هوا، ‌خنک:
این اصطلاح معرف چیلرهای با کندانسور هوایی می‌باشد.
چیلرهای هوا خنک، می‌بایست در خارج از ساختمان و مکان‌هایی مانند پشت‌بام یا در ‌فضاهای مجاور آنها تعبیه ‌شوند.
در موارد نادری، این دستگاه‌ها درون ساختمان نیز قرار داده می‌شوند، هرچند، استقرار آنها به ‌این شکل، مستلزم کانال‌کشی و تمهیدات خاص است.
این نوع چیلرها از مدار چرخش آب در کندانسور استفاده نمی‌کنند، درمقابل، از فن برای دمیدن هوا روی کویلهای کندانسور و دفع حرارت مبرد، استفاده می‌کنند که، به‌ این دلیل چیلرهای هواخنک خوانده می‌شوند.
آب، ‌خنک:
این اصطلاح معرف چیلرهای با کندانسور آبی می باشد.
در این نوع از چیلرها، خنک کاری مبرد و دفع حرارت آن به محیط بیرون، بوسیله آب در گردش بین کندانسور و برج‌ خنک کننده انجام می شود.
چیلرهای آب خنک، بدلیل عدم نیاز به نصب در هوای آزاد، عموما در داخل ساختمان و عموما در موتورخانه، تعبیه می‌شوند.
اواپراتور:
اواپراتور بخشی است که در آن، حرارت نامطلوب از ساختمان جذب و به مبرد انتقال می یابد.
حرارت نامطلوب جذب شده در اواپراتور، موجب به جوش آمدن ماده مبرد و تبخیر آن می شود.
ماده مبرد به‌صورت مایع کم‌فشار به اواپراتور وارد می‌شود و پس از جذب حرارت نامطلوب ساختمان، به جوش آمده و تبخیر میگردد و در نهایت به ‌شکل بخاری کم‌فشار، اواپراتور را ترک می‌کند.
آب چیلد:
به آب سرد تولید شده توسط چیلر، آب چیلد می‌گویند.
این آب سرد در مداری بسته میان اواپراتور چیلر و رادیاتورهای خنک کننده داخل ساختمان جریان می‌یابد.
آب سرد تولید شده در چیلرها بوسیله پمپ، با فشار، به ‌داخل هواساز ها و یا فن‌کوئل‌های موجود در سراسر ساختمان فرستاده می‌شود، و در آنجا، حرارت نامطلوب هوای داخل ساختمان را به خود جذب می‌کند.
این فرآیند هوا را خنک می‌کند و دمای آب سرد را افزایش می‌دهد.
سپس، آب گرم شده، به اواپراتورهای چیلر باز می‌گردد و در آنجا حرارت نامطلوب خود را از دست می‌دهد.
دفع این حرارت نامطلوب سبب جوش آمدن ماده مبرد و جذب این حرارت از سوی آن می‌شود که، این امر موجب خنک شدن دوباره آب خواهد شد.
پس از آن که آب خنک شد، در سراسر ساختمان پمپ خواهد شد تا چرخه تکرار و حرارت بیشتری جذب آن شود.
عموما، دمای آب سرد ورودی به واحدهای انتقال حرارت در ساختمان، معادل ۶ درجه سانتی‌گراد یا ۴۲.۸ درجه فارنهایت، و دمای آن در بازگشت معادل ۱۲ درجة سانتی‌گراد یا ۵۳.۶ درجه فارنهایت خواهد بود.
هرچند، این اعداد مقادیری کلی هستند و دماهای واقعی بسته به شرایط می‌تواند متفاوت باشد.
انتهای رپرتاژ آگهی