ماه رمضانی متفاوت؛ حرکت و سکون!

اگرچه امسال با رسیدن مهمان ناخوانده و مرموزی همچون کرونا ویروس حال بسیاری گرفته و به‌ظاهر ناخوش است اما به فضل الهی موجی از همدلی و شوری از اطعام و ایثار و انفاق خواهیم ساخت.
خبرگزاری فارس؛ یادداشت میهمان ـ ابوالقاسم علیزاده کارشناس مسائل سیاسی: براستی آیا هیچ اندیشیده اید که درختان چرا زخم تبر و اره را می‌بینند؟
چون بی حرکت‌اند، چون ایستا و ساکنند.
اگر حال حرکت داشتند و پر پرواز و یا پایی برای فرار ، هیچگاه نه اره و تبری اورا می رنجاند و نه سارق طماعی دست بر او می یافت.
درخت اگر متحرک بودی به پا و پر
نه رنج اره کشیدی، نه زخم‌های تبر
و حال زبان حال و قال آدمی نیز اینگونه است .
انسان اگر بی‌حرکت و اهل سکون شد، حال پرواز نداشت و در حسرت یک نگاه به قله ها سوخت ، نه سلوکی نه ذکر و سجودی ، نه قیامی نه فریادی ، تن پرور و اسیر عالم خاک، مانده از جد و جهاد در راه خدا ؛ دائم در معرض آسیب و خطر خواهد بود.
این است که قرآن توصیه می‎کند "سیروا فی الارض" یعنی راه بیفتید، حرکت کنید، متوقف نشوید، آب را ببینید همین که راکد‌ می شود و می‌ایستد، می‌گندد و رنگ و بو و طراوت خودش را از دست می‌دهد.
و البته حرکت باید بر طبق نقشه صحیح و مطمئن و بر ریل و جاده اصلی باشد.
جاده همان است که قرآن برای ما ترسیم نموده است و نقشه و فلش راهنما همان است که پیامبر و امامان معصوم سلام الله علیهم پیش روی ما تابلو فرموده‌اند.
کافی است انس با قرآن گیریم و بر مدار شریعت و دین و رعایت حلال و حرام خدا گام بر داریم ، که دائم رو به رشد و در حال حرکت به سمت قله خواهیم بود.
زیرا سفر آن نیست که از مصر به بغداد روی ، از سر نفس گذشتن سفر مردان است.
کبوتر اگر حال پرواز داشت، قیمت دارد و آدمی اگر امروزش به از دیروزش بود ارزش دارد.
هرچند که حرکت نیز قوه و بهانه خاص خود را طلب مینماید .
چه آنکه ایزد منان بی جهت خلیفه خود بر روی زمین را عقل و اراده و اختیار نبخشیده است.
و البته در این راه سخت که مجاهدت اکبرش خوانند ، عشق و انگیزه با پشتوانه ی معرفت زلال و ایمانی راسخ ، حرف اول را میزند .
چنانکه اهل دلی در زبان شعر به زیبایی آن را ترسیم نموده است.
گفت راه عشق راه مردم فرزانه نیست
عاشقی با ما نسازد ، کار عشق افسانه نیست.
ترک سر باید نمودن شرط اول گام عشق،
هرکه سر بر کف ندارد عاشقی دیوانه نیست.
رو خط بیگانگی زن بر هوای خویشتن،
در خرابستان دل ، جای دو صاحبخانه نیست.
کم کم بوی خوش ماه مبارک رمضان می آید، ماه عشق و پرواز، ماه شور و حرکت، ماه اوج و درک حضور حضرت دوست.
جاذبه های افطار و سحر ، انس با قرآن و ذکر و دعا، پس از دو ماه با کرامت رجب و شعبان ، ازاین ماه فرصتی می سازد تا پس از یک ماه عشق بازی معنوی و خلوت گزینی با رب ودود، در فضای عطر آگین عید سعید فطر بنده گان شایسته و زلال گردیده ی خدای کریم، با موسیقی مطربان آسمانی به رقص آمده و با شهد شیرین شراب کوثر افطار نموده و به فطرت پاک خویش نائل آمده و به بنده بودن خود می‌بالد تا بدانجا که حوریان و فرشتگان آسمان و عرش الهی به حال او غبطه خواهند خورد.
اگرچه امسال با رسیدن مهمان ناخوانده و مرموزی همچون کرونا ویروس حال بسیاری گرفته و بظاهر ناخوش است اما بفضل الهی چنانکه رهبر حکیم و فرزانه و ژرف اندیش و یکدانه ی روزگار فرمودند ، موجی از همدلی و شوری از اطعام و ایثار و انفاق خواهیم ساخت تا نه تنها ویروس کرونا که هرآنچه ویروسهای جنی و انسی و پلشتی های اخلاقی و اجتماعی و سیاسی است از محیط پاک وطن اسلامیمان ایران رخت بر بندد ، موجی از همدلی که از سفره های افطار و سحری ، کم رونقی و بی حالی را بزداید و انشالله هیچ مرد و سرپرست خانواده ای را شرمنده فرزندان روزه بگیر خویش ننماید.
امید که با همیاری و همدردی و ایثار همگان ، ماه رمضانی متفاوت را بلحاظ تجلی ارزش های انسانی و اسلامی شاهد باشیم.
انشالله
انتهای پیام /