سرویس استان ها
هیچکس منکر اهمیت رعایت بهداشت، ضرورت جابهجا نشدن ساکنان شهرهای درگیر با ویروس و فوایدِ پٌرشمار قرنطینه نیست؛ فقط باید حواسمان باشد که حین توجه به همۀ این بایدها و نبایدهای منطقی و اصولی، به آفتِ «نژادپرستی و شهر و محل گرایی» دچار نشویم.
ایسنا/اصفهان هیچکس منکر اهمیت رعایت بهداشت، ضرورت جابهجا نشدن ساکنان شهرهای درگیر با ویروس و فوایدِ پٌرشمار قرنطینه نیست؛ فقط باید حواسمان باشد که حین توجه به همۀ این بایدها و نبایدهای منطقی و اصولی، به آفتِ «نژادپرستی و شهر و محل گرایی» دچار نشویم.
«اگر به شهر ما سفر کنید با کتک مفصل از شما پذیرایی میکنیم»، «پلاک غریبه = زدوخورد» و «چرا اجساد اهالیِ سایر شهرها در شهر ما دفن میشود؟» از جمله عباراتی است که این روزها در فضای حقیقی و مجازی میبینیم و میشنویم و هیچ حواسمان نیست که التزام به اخلاق انسانی، برهۀ حساس نمیشناسد.
مدیر مرکز اسناد و کتابخانه ملی منطقه اصفهان در این رابطه به ایسنا میگوید: جابهجایی ناقلان، مبتلایان و کسانی که در شهرهای آلوده به ویروس زندگی میکنند، قطعاً باید از جانب متخصصان بهداشت، اپیدمیولوژیستها و...
بررسی و از سوی دولتمردان و مسئولان برای کنترل آن به جد تصمیمگیری شود، اما از منظر انسانی اگر بخواهیم به این مسئله نگاه کنیم، وظیفۀ همه ماست که گروههایی را برای کمک کردن به یکدیگر تشکیل بدهیم نه برای تهدید هم.
مسعود کثیری توضیح میدهد: مسئله بیماریهای همهگیر در طول تاریخ وجود داشته و در خاطرات حاج سیاح محلاتی میخوانیم که آنها هم برای انتقال اجساد مردم از خیابان و دفن آنها اعانه جمع کرده و به هم کمک میکردند.
او یادآور میشود: در شرایطی که امروز ما در آن قرار داریم مردم باید اخلاق را مثل سابق رعایت کنند، به اُفت اخلاق و کاهش سرمایههای اجتماعی دامن نزنند و توانشان را مصروف کمک به همنوعان خود کنند؛ در غیر این صورت بهنوعی نژادپرستی دچار میشوند که خود یک بلای انسانی و اخلاقی است.
این مدرس دانشگاه تأکید میکند که دولتمردان و مسئولان با اقداماتی مثل مدیریت صحیح مرزها و کنترل جادهها میتوانند مانع پدید آمدن چنین آفتهایی شوند و از فروپاشی اخلاقی جلوگیری کنند.
انتهای پیام