3 بحران موجودیتی برای بشر به روایت برنده جایزه صلح نوبل
برنده جایزه صلح نوبل بنگلادشی فاجعه آب و هوایی، هوش مصنوعی و تمرکز فزاینده ثروت در دست تعدادی معدود که نتیجه سیستم اقتصادی غلط جهانی است را بحرانهایی خطرناک برای بشریت دانست.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، "محمد یونس" برنده جایزه صلح نوبل در سال 2006 و از اقتصاددانان بنگلادشی در گفتگویی با "ان تی وی" آلمان تصریح کرد: جهانی که ما میشناسیم در حال رسیدن به مرزهای خود است، چرا که ما همزمان 3 بحران موجودیتی را تجربه میکنیم.
این بحرانها مانند یک بمب زمانی عمل کرده و بدون تردید تهدیدی برای بشریت محسوب میشوند.
اولین بحران فاجعه آب و هوایی است.
هشدارها و جزئیات این بحران مشخص است و ما باید تا سال 2050 خیلی سریع و گسترده در این راستا عمل کنیم.
وی افزود: مسئله دوم فناوریهایی مانند هوش مصنوعی است.
این فناوریها میتوانند در پانزده سال آینده حدود نیم میلیارد شغل را نابود کنند.
سومین مسئله هم تمرکز فزاینده ثروت در دست تعداد معدودی است؛ این نشان میدهد که سیستم اقتصادی جهانی کاملا اشتباه است و این به تنهایی تهدیدی برای بشریت است.
محمد یونس در ادامه اظهار داشت: شما تصور کنید که خون در بدن ما تنها در یک دست جریان داشته باشد؛ مشابه چنین چیزی در سیستم اقتصادی ما دیده میشود.
حدود 1 درصد انسانها مالک 99 درصد داراییهای دنیا هستند.
من خواستار طراحی مجدد این سیستم هستم.
منظور من یک سیستم جایگزین نیست، اما باید اصلاحات اساسی در این سیستم ایجاد شود چرا که این بخش مهمی از نیازهای بشر را شامل میشود.
این دانشمند بنگلادشی در بخش دیگری از این گفتگو تصریح کرد که سوسیالیسم از بروکراسی بزرگ و دست و پاگیر و تمرکز قدرت در دست تعدادی معدود رنج میبرد.
به این ترتیب سوسیالیسم اغلب اقدامات اقتصادی را ناکارآمد، بی تاثیر و مستعد فساد میکند.
محمد یونس در بخش دیگری از این گفتگو به مسئله برگزیت پرداخته و گفت: برگزیت یک عقبگرد بسیار قابل تاسف است و یک تصمیم آسیب زا برای انگلیس و اتحادیه اروپا است.
ما در دورانی زندگی میکنیم که باید در کنار هم باشیم نه اینکه از هم جدا شویم.
امروزه باید این مسئله مطرح باشد که اصول مشترکی را تدوین کنیم و مطابق آن عمل کرده و از این طریق بر اشتباهات تاریخ غلبه کنیم.
از این رو روز برگزیت برای من روز عزا بود.
وی در ادامه گفت: میتوان این طور گفت که برگزیت یک پروژه خودخواهانه است.
انگلیسیهای ثروتمند میخواهند تحت شرایط جدید ثروتمندتر شوند در حالی که انگلیسیهای فقیر شرایطی به سمت اروپای شرقی سوق داده شده را تجربه میکنند.
این مسئله توسط سیاستمداران مورد سوء استفاده قرار گرفت.
آنها به دنبال راه حلهای ساده بودند و خروج از اتحادیه اروپا را به عنوان راه حلی ساده اعلام کردند.
بر این اساس باید دور انگلیس حصار کشیده شده و مهاجرتها از خارج دشوار و یا ناممکن میشد.
یک شبه دیواری بزرگ اطراف انگلیس کشیده شده است.
من به خوبی میتوانم تصور کنم که به این ترتیب دیوارهایی در داخل کشور ساخته خواهد شد.
انتهای پیام/
