«سمیر» سخاوت مردم را به انتظار نشسته است

به گزارش خبرنگار مهر؛ نام کوچکش «سمیر» است؛ سمیر یعنی قصه‌گو، یعنی صاحب افسانه و حالا او با همان بغض در گلو خفته و با چشم‌هایی که حیران است از قصه خودش می‌گوید؛ از اینکه دوست دارد پلیس شود، از اینکه دلش می‌خواهد مثل دیگر بچه‌ها بازی کند، اما درد امانش نمی‌دهد.
خودش می‌گوید هنوز تکان‌های زلزله سرپل ذهاب یادش هست و حالا چندی است با خانواده مهمان شهر همدان شده‌اند و باید هفته‌ای ۲ بار و هر بار حداقل ۳ ساعت با وسایلی که روی تخت دیالیز است بازی کند، شاید بزرگ‌تر که شد یادش بیاید چه اسباب بازی‌های خاصی داشته است.
سمیر قصه ما این روزها درد کلیه امانش را بریده است…