جاجیم بافی در زیارت گلستان
هنر جاجیم بافی در روستای "زیارت" گرگان ارثیهای است که از مادران به دخترانشان و همواره از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.
زنان جاجیم باف در این روستا با استفاده از نخهای پشمی دست بافتههایی خلق میکنند که به عنوان زیرانداز، فرش، پادری و حتی سفره و رومیزی کاربرد دارد.
جاجیم دستبافی از پارچهٔ کلفت شبیه به پِلاس که از پلاس نیز نازکتر است و آن را از نخهای رنگین و ظریف پشمی یا پنبهای یا آمیزهای از این دو میبافند.
مواد اولیه جاجیم پشم است و بافت آن شبیه گلیم است، با این تفاوت که جاجیم در چهار تخته بافته میشود و پس از بافتن به هم متصل و دوخته میشود.
جاجیمها پرز ندارند و میتوان از هر دو روی آن استفاده کرد.
کوچنشینان از آن بهرهٔ زیادی میبرند و کاربرد آن به عنوان روانداز و محافظ سرما است.
جاجیم مناسبترین چیزی بود که در قدیم روی کرسی میانداختند، هنر جاجیم بافی در روستای «زیارت» گرگان ارثیهای است که از مادران به دخترانشان و همواره از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است.
زنان هنرمند جاجیم باف در روستای «زیارت» شهر گرگان تار را در پود وجودیاش گره زده و زیباترین نقشها را با سرانگشتان زیبایشان به وجود میآورند.
آنها کارگاههای خود را در پستوی خانههایشان بر پا میکنند به امید آنکه همانند گذشته شانه به شانه خانواده در چرخه اقتصادی خانه سهیم باشند.
امروزه این هنر زنان زیارت نیازمند یاری دولت مردان است تا در پستوی خانههایشان به فراموشی سپرده نشود.
تصاویر گزارش بصورت بلند مدت و در ۳ ماه اخیر عکاسی شده است.
